ABD’de Karanlıkta Parlayan İlk Bilinen Yarasalar Keşfedildi – Ancak Bilim Adamları Nedeninden Emin Değil

Geçen yıl bilim insanları Meksika serbest kuyruklu yarasalarının ayak parmaklarının yeşilimsi mavi bir renkle parıldadı UV ışığı altında ve iletişim kurmak için kendi yarasa sinyali olarak kullanılabilir. Şimdi, karanlıkta parlayan türler olarak ortaya çıkma sırası Kuzey Amerika'daki yarasalarda; dünyanın bu bölgesinde vücudunun her yerine ışıltı yayan bilinen ilk kanatlı memeliler. Ancak bilim insanları bunun neden böyle olduğundan emin değiller.

Çalışmanın ortak yazarlarından Steven Castleberry, "Bunun çok fazla sonucu varmış gibi görünmeyebilir, ancak bu hayvanların neden parladığını anlamaya çalışıyoruz" dedi.ifade. "Güzel ama bunun neden olduğunu bilmiyoruz. Evrimsel veya uyarlanabilir işlev nedir? Gerçekten yarasalar için bir işlev görüyor mu?"

Altı tür UV ışığı altında incelendi: büyük kahverengi yarasalar (Eptesik kahverengi), güneydoğu miyotis (Myotis austroriparius), gri yarasalar (Miyotis grisescens), doğu kırmızı yarasaları (Lasiurus borealis), Seminole yarasaları (Lasiurus seminolus) ve Brezilya serbest kuyruklu yarasaları (Tadarida brasiliensis) - 22 ila 103 yıl önce toplanan Georgia Doğa Tarihi Müzesi'ndeki bir koleksiyondandı.

İlginç bir şekilde ekip, test ettikleri her türün ve 60 örneğin her birinin UV ışığına maruz kaldığında parladığını buldu. Ekip, belirli türlerin parlama yoğunluğunda bazı farklılıklar bulurken, hepsinin yeşil bir renk tonu yaydığını buldu. Ekip, cinsiyetler arasında bir fark bulamadı ve örneklerin yaşıyla birlikte dalga boylarında da bir fark bulamadı. Parıltı arka bacaklarda, kanatlarda ve arka bacaklar arasında uzanan bir zar olan üropatagiumda görüldü.

Ekip, yarasaların UV ışığı altında neden parıldadığını keşfetmeye hevesliydi. Her cinsiyet için yayılan dalga boylarında bir fark olmadığı için, bu durumu dışladılar. cinsel seçilim bu özelliğin itici gücü olarak.

Tüm türlerin parladığı göz önüne alındığında ekip, tüm yarasalar arasında ipucu olabilecek ortak bir özellik olup olmadığını merak etti. Ancak türlerin farklı sosyal davranışları ve tüneme tercihleri ​​vardır. Örneğin cins içindeki türler Miyotis, T. brasilensisVe E. karanlıktünemek mağaralar ve içi boş ağaçlar, cinsteki türler ise Lasiurus yeşilliklere tünemek.

Ekip, yeşil ışığın yardımcı olabileceğini düşündü. Lasiurus türler gölgelik içine karışıyor, ancak tüneme alanı ne olursa olsun altı türün tamamında büyük ölçüde benzer olduğundan, "fotolüminesansın renginin bu türlerdeki tüneme ortamı için özel olarak nişlere uyarlanmasının muhtemel olmadığı" sonucuna vardı.

Ancak bu özelliğin yaşadıkları çevreye uyum sağlamaktan ziyade genetik olduğunu düşünüyorlar.

Castleberry, "Veriler, tüm bu yarasa türlerinin bunu ortak bir atadan aldığını gösteriyor. Bunu bağımsız olarak yapmadılar" dedi. "belki de parlamanın evrimsel geçmişte bir yerde bir işlevi vardı ve artık öyle değil."

Bunun Meksika yarasaları gibi bir iletişim biçimi olup olmadığı ise daha fazla araştırma gerektirecektir. Çalışmada şu sonuca varılıyor: "Sonuçlarımız ortak bir fizyolojik kökene işaret ediyor, ancak herhangi bir ortak davranışsal işlevi doğrulayamıyoruz."

Bu yarasalar UV ışığı altında parlama konusunda yalnız değiller ve aslında bir tür partiye katılıyorlar. uzun kulaklı baykuşlarbir dizi Avustralyalı memelileruyuyor, uçan sincaplarve çok daha fazlası – dahil insanlar!

Çalışma şurada yayınlandı: Ekoloji ve Evrim.