Futbol hala bizi gözyaşları içinde bırakma gücüne sahip. Bilmeliyim

WCrystal Palace Manchester City'yi dövdükten sonra Cumartesi günü şapka çarpıcıydı FA Kupasını kazanmak için, Kaç kişi gözyaşları içinde. Kamera standları dolaştı, ilk büyük kupalarını kazandıktan sonra Palace hayranlarının imgelerini inanamayarak yakaladı. Bazıları yanlarında sarılıyordu, bazıları kollarını tutarsız bir şekilde salladı ve diğerleri sadece baktı, üstesinden geldi. Ancak önemli bir oran ağlıyordu. Futbol genellikle öfkeli bir oyun gibi görünebilir, kalabalıklar öfkeyle beslenir; Bu çok farklı bir şeydi, açıklaması çok zor.

Palace'ın maç öncesi Tifo, Darren Ambrose'un 2011-12 yıllarında bir Lig Kupası çeyrek finalinde saray için 35 yardlık bir sürüş yaptıktan sonra Old Trafford'daki iki oğlunu eski Trafford'daki standa kucaklayan bir babanın görüntüsünü göstermişti. İki bayanın Wembley'deki Saray hayranları arasında olduğu ve babalarının 13 yıl içinde vefat ettiği ortaya çıktı. Söylemeye gerek yok, aynı zamanda gözyaşları içinde.

Saray yöneticisi Oliver Glasner anı ve önemini kavradı. Galibiyetten sonra, tekmelemek ve bunu birçok kişinin ilk kupası yapmakla ilgili bir saçmalık yoktu. Konsolidasyon ve büyüme ve sonuçta konuşma yok. “Sahip olabileceğimiz en büyük başarı,” diye söyledi oyuncularına, “Sahip olabileceğimiz en büyük başarı kupayı kazanamıyor; Binlerce destekçimize hayatları için bir an verebiliriz. Onlara harika zamanlar verebiliriz. Belki de evde sorunlar yaşıyoruz, onlara tüm bunları unutabilecekleri ve sadece mutlu olabilecekler.”

Pazar günü Goodison Park'ta da ağlayan birçok insan vardı, Everton gibi veda etmek 1892'den beri evleri olan yere. Orada bir hayran olan Tommy Griffin, 1945'te üç yaşındayken Goodison'daki ilk maçında olmuştu. Eski Everton forvet oyuncusu Duncan Ferguson, kaç taraftarın orada olmayanları, oyunlara gittikleri ebeveynleri ve büyükanne ve büyükbabaları hatırlayacağından önce sahada hareket ederek konuştu.

Son derece uygun bir nokta gibi görünüyordu, çünkü futbol arazileri artan yabancılaşma dünyasında belki de takdir edilmemiş bir öneme sahipti. Onlar, bir topluluğun anıları için prizlerdir ve kiliselerin belki de bir zamanlar gerçekleştirdiği rolü yerine getirirler. Futbol kulüpleri, hayati önem taşıyan bir sosyal işleve sahiptir, bu da tartışmada gecikmiş olarak tanınan İngiltere hükümetinin yeni futbol düzenleyicisi. Normal işletmeler değiller ve bu şekilde muamele görmeleri şaşırtıcı. Ve elbette, bu hayati kurumların, hiçbiri bu yerel topluluğun, kulübü inşa eden insanların çıkarlarına sahip olmayacak olan bu tür dağınık bir devlet, oligark ve özel sermaye fonları koleksiyonuna satılmasının mümkün olması son derece önemlidir. Kalbinde, modern futbol insan duygularının metalaşmasıdır.

Belki de bu noktada kişisel bir katılmaya değer. Objektif kalmaya çalışıyorum ama kaçınılmaz olarak Sunderland'dan. Play-off yarı finalinin ikinci ayağını evde Coventry'ye karşı izledim. Dan Ballard 122. dakikayı kazandıYaklaşık bir saat ağladım. Nedenini ifade edebileceğimden gerçekten emin değilim. Sunderland'ın önümüzdeki Cumartesi play-off finalinde Sheffield United'a kaybetme şansı var ve bu taraflardan hangisinin yükselmesi için çok fazla favoriler olacak. 2010'da ölen babamın anıları olduğundan emin değilim (Coventry'den gerçekten hoşlanmasa da - aşağıdaki bu güne bakın); Bu, geçmiş anların paylaşılan deneyimi olan, ev ile bir inçlik bir arkadaşlık duygusu olan bir şey. Bu anlamda bu sadece kayıp zamanla ilgili.

Bu sezon hakkında çok şey var. Lig kampanyasının sonu olan her şey için antiklimaktik hissettimbu ona tanıdık olmayan insanlara çok sevinç sağlayan bir sezon oldu. Liverpool için lig şampiyonluğu 35 yılda sadece ikinci oldu, Palace için FA Kupası tarihlerindeki ilk büyük kupaydı ve Newcastle için Lig Kupası onların 56 yılda ilk kupa. Çarşamba günü, Europa Ligi finalinde Tottenham ilk kupalarını 17 yıl içinde kaldırabilir.

Gümüş eşyalar mutluluğu garanti etmez-Tottenham'ın Bilbao'daki rakiplerinin gösterdiği gibi, son iki sezonun her birinde kupa kazanan ve iyice hayal kırıklığına uğramış olan Manchester United-ancak gümüş eşyaları, belki de bir kez hayat boyu bir olay olarak kabul edenler için, sonsuza dek en son, bir araya getiren anılar sağlar.

Ve bu, açıkçası, bir avuç süper kulüpten çok daha değerli ve çok daha ilginç görünüyor. Futbol ekonomisi, bu tür mevsimlerin nadir olduğu ve daha nadir olduğu anlamına gelir, çünkü güç ve kaynaklar giderek daha küçük bir avuç büyük tarafa odaklanır.

Onları hala yapabiliriz ve belki de futbolun neden önemli olduğunu hatırlamalıyız.

Bu gün ...

Kazandıktan sonra FA Kupası 1973'te ikinci bir bölüm ekibi olarak Sunderland, çok fazla düşündükleri gibi büyük harfle yazmadı, ancak nihayet 1976'da o tarafın kalıntıları terfi etti. Müdürleri Bob Stokoe kötü sağlığa yenildikçe, en iyi uçuş sezonuna korkunç bir şekilde başladılar. Stokoe'nin yerini Jimmy Adamson aldı, ancak Ocak ayı sonunda Sunderland masanın dibindeydi ve güvenlikten yedi puan (takımların üç yerine bir galibiyet için iki puan aldığı günlerde). Kaybedecek çok az şey olan Adamson, özellikle ileri Gary Rowell, orta saha oyuncusu Kevin Arnott ve defans oyuncusu Shaun Elliott'u seçmeye başladı. Sunderland'ın formu dramatik bir şekilde iyileşti. Ardışık ev oyunlarında dört Middlesbrough ve altı geçti hem West Brom hem de West Ham.

Bir Çizim Everton 19 Mayıs 1977'de oynanan son maçlarında hayatta kaldıklarını görürdü. Coventry ve Bristol City arasındaki oyun berabere bitmediği sürece yenilgiyle de devam ederdi. Coventry'de başlama neredeyse bir saatin çeyreğinde gizemli bir şekilde gecikti. Sunderland 2-0 kaybetti ve Coventry Sandalyesi Jimmy Hill'in açıkladıktan sonra Coventry ve Bristol City 2-2 berabere kaldı, her ikisini de kurtardı ve güzel bir genç Sunderland takımını mahkum etti. Sunderland o zamandan beri Coventry'den nefret ediyor.

• Bu, Avrupa ve ötesindeki oyunda Guardian ABD'den haftalık bir bakış olan Jonathan Wilson ile futboldan bir alıntı. Burada ücretsiz abone olun. Jonathan için bir sorunuz mu var? E -posta Soccerwithjw@theguardian.comve gelecekteki bir baskada en iyisini cevaplayacak.