La Grazia-İlk görünümlü inceleme

Ortada bir atime vardı00İtalya'nın en yeni favori oğlu Paolo Sorrentino tarafından yeniden film olasılığı kutlama için acele oldu. Gibi başlıklarAşkın sonuçları (2004), Aile Arkadaşı (2006) Ve Yıldız (2008) Nihayet Federico Fellini ve Michelangelo Antonioni gibi İtalyan auteur devlerinin mantosunu tutabilen amercuriyal yetenekleri müjdeledi. Ancak zaman geçtikçe ve Maudlin duygusunun cazibesi çok fazla hale geldikçe, Sorrentino bu erken mojo'yu kaybetmiş gibiydi - ya da belki de filmlerin onları bu kadar özel kılan cesur kenarını ve samimiyetini kaybettiği noktaya yeniden getirdi.

Lütuf Bu sefer kıyamet İtalyan Başkanı Mariano de Santis'i oynayan en düzenli ve güvenilir önde gelen adam Toni Servillo ile yeniden takılıyor, eski baykuş, geniş çapta seviliyor, ancak geçme söz konusu olduğunda düşünceli eylemsizliği ile biliniyor. Bu, bu günlerde kamu görevinde nadiren bu pozisyonları tutan türden bürokrat olan Adoer'den daha fazla. Başkanlık sarayının çatısında Ciggies'e gizlice girerken ve ötenazi initaliyesini büyük ölçüde serbestleştirecek olan uzaktan uzanan tasarının daha geniş sonuçlarını düşünürken ona görev süresinin evinde ona katılıyoruz.

Servillo, her zaman olduğu gibi, kurşunla karşılaşmayı sağlar ve bir şekilde bu görünüşte sıkıcı, çirkin adam tarafından gizlenmiş zekâ ve karizma mağazalarını ustaca sergilemeyi başarır. Sorrentino, AfiLMMaker olarak Aspesic Gücü varsa, her türlü arazide Servillo'dan en iyisini çizme yeteneğidir ve yaşam ve ölümün soğuk gerçeklerinin siyaset sürecine nasıl beslenebileceği aksi takdirde kaygan ve ölümcül bir şematik hikayeyi bir araya getiren bu tamamen kararlı ve doğal kurşun performansıdır.

Garip Quirk tarafından, De Santis'in emekliliğinden önce cumhurbaşkanlığı pardonları için iki kınan katil öne sürüldü ve başlangıçta her ikisi de sadece Bagatelle olarak görevden almasına rağmen, sonunda davalarının yardımlı ölme faturası hakkında Avital kararına ulaşmasına nasıl yardımcı olabileceğini görüyor. Bu arada, birçok ay önce karısının ölümünü özel olarak yas tutar ve bir ilişkisi olduğu iddia edilen kişiyi keşfetmeye takıntılı hale gelir, sonsuza dek idealize edilmiş anılarını lekeliyor.

Film boyunca Sorrentino, De Santis'in hardcore hip-hop için ani düşkünlüğü ve tek başına yaşayan bir İtalyan astronotla olan bağlantısı gibi küçük stilistik kazılara atıyor. ISS. Ayrıca, gizlenmiş siyasi yaşamın düğmeli formaliteleri ile asharp işitsel kontrast oluşturan düzenli tekno müziği patlamaları da vardır. Ancak tüm bu hamleler, AfiLMMaker'ın öngörülebilir Trump kartlarını izleyicilerin ellerinde olduğu hakkında gerçek bir his olmadan atarken karşımıza çıkıyor.

İçin kurulum Lütuf Kesinlikle ilgi çekicidir ve Sorrentino, tatmin edici edebi gelişmelerle şamandıralı diyalog yazar. Yine de, sonunda, birçok ipliğini en belirgin ya da en sakarin yayıyla bağlayan, ötenazi etiği ve tüm savaşan entelektüel fraksiyonları objektif olarak sunmaya çalışırken, nihayetinde hiçbir şey, her şeyin bir kişinin (genellikle aman) görüşüne geldiğini söyleyen her şeyin, bir şeylerin olduğunu söyleyerek, birçok ipliğini, birçok ipliğini, birçok ipliğini kurdu. Dengeyi rahatsız edin. Buna ek olarak, siyasi süreci herhangi bir modern kültürel gerçeklerden tamamen boşanmış olan tasvir etmesi, tüm projeyi duygusal olarak sapan bir yetersizlik havasına sokar.