Neandertallerin Dağ Sıçanları ve Kunduzları Yediği, Nadir Kesilmiş Kemirgen Kemikleri Ortaya Çıktı
Neandertaller, tavşan ve kaplumbağa gibi küçük avları tuzağa düşürdükleri kadar mamutları da avlamaktan son derece mutlu olan, uyum sağlama yeteneği yüksek avcılardı. Ancak yeni araştırmalar, Neandertal menüsüne birkaç beklenmedik öğe ekledi; soyu tükenmiş kuzenlerimizin ara sıra hem kunduz hem de dağ sıçanı yediğini ortaya çıkardı.
Henüz hakem değerlendirmesinden geçmemiş olan yeni bir çalışmanın yazarlarına göre, büyük kemirgenler orta derecede aç olanları tatmin edebilirdi NeandertalAtıştırmalık boyutundaki bir kemirgenden daha fazla et sağlar, ancak güderi veya karaca gibi küçük toynaklılardan daha az et sağlar. Buna rağmen Neandertal yerleşimlerinde büyük kemirgenlerin varlığı nadiren belgelenmiştir.
Ancak kuzey İspanya'daki Valdegoba Mağarası'nda araştırmacılar, bu türe ait yüzlerce kemik buldu. Avrasya kunduzu ve Alp dağ sıçanı. Bu kalıntıların, yaklaşık 130.000 yıl öncesine tarihlenen Neandertal fosilleri ve taş aletlerle aynı tortu katmanlarında keşfedilmesi dikkate değerdir.
Bu kemiklerin bazılarında diş izleri görülüyor; bu da onların mağaraya tilki, kurt veya sırtlan gibi etoburlar tarafından getirilmiş olabileceğini düşündürüyor. Ancak az sayıda kesimde de kesik izleri var, bu da onların kasaplık ve mağaranın Neandertal sakinleri tarafından işleniyor.
Araştırmacılar, örneğin kunduz kalıntılarının bazılarında bulunan izlerin "et çıkarma" ve "parçalanma" ile uyumlu olduğunu, her iki hayvanın çene kemiklerinde görülenlerin ise "deri yüzmeyle daha tutarlı" olduğunu açıkladı.
Ancak bu gözlemlere rağmen yazarlar, kunduz ve dağ sıçanlarının sömürülmesinin "sistematik değil ara sıra" olduğunu ve yerel Neandertallerin muhtemelen bu konuda uzmanlaşmadıklarını belirtiyorlar. Avcılık her iki av türü de. Bunun kanıtı, hayvan iskeletlerinden yalnızca birkaçının işlendiğine dair işaretler göstermesi ve açıkça tanımlanmış avlanma veya kasaplık stratejilerinin görülmemesidir.
Bu nedenle araştırmacılar, keşiflerinin "büyük kemirgenlerin özel hedefler haline gelmeden daha düzenli olarak tüketilen avları tamamladığı mevcut hayvan kaynaklarının esnek kullanımına dair kanıt sağladığı" sonucuna vardı. Bu nedenle bulgular, soyu tükenmiş kuzenlerimizin küçük kemirgenler ve küçük toynaklılar arasındaki ara hayvanları tükettiklerini göstererek "Neandertal geçim araştırmalarında yeterince araştırılmamış bir boşluğu" doldurmaya yardımcı oluyor.
Araştırmacılar, "Daha düşük et verimine rağmen daha küçük gövdeli avlar, daha düşük ancak daha az değişken enerji getirisi ve daha düşük edinme maliyetleri sunmuş olabilir" diye yazıyor. Bu da Neandertallerin avlanma stratejilerini sürekli değişen ihtiyaçlarına ve farklı av türlerini takip etmenin getirdiği risklere göre uyarlayabildikleri konusunda daha fazla kanıt sağlıyor.
Çalışmanın ön baskısı şu anda mevcut Araştırma Meydanı.