İlk çıkışında BFI’nın Black Debutants sezonunun bir parçası olarak İngiltere galası aldığı için Miami film yapımcısı Monica Sorelle dağların yapımını yansıtıyor.
FYa da Güney Florida’da yaşayan insanlar, her şey akı gibi görünüyor. Her manzara, değer verdiğimiz her bina, yürüdüğümüz her insan – hepsi aylar ve yıllar boyunca kayboluyor gibi görünüyor. Şehrin soylulaştırılması burada yaşayanlar ve ilk özelliği olan Monica Sorelle gibi film yapımcıları için çok gerçek Dağlar BFI’ların bir parçası olarak İngiltere prömiyerini yapıyor Siyah Debutantes Diziler, bu gerçeğin farkında.
Belki de bu bilinç tam olarak dağları bu kadar çekici kılan şeydir; Bu sadece Miami’nin küçük Haiti mahallesinin ve onun içinde yaşayan insanların bir portresi değil – Haiti yıkım işçisine ve ailesine yeniden geliştirme gerçeklerinde geziniyor – ama aktif olarak kendi yerinden edilmemize katılabileceğimiz rahatsız edici yollarla konuşuyor.
Bu resmin tohumu, Sorelle film okulundan sonra Miami’ye geri döndüğünde, tekrar kültürünün etrafında olabilmesi için dikildi. Kuzey Miami’de büyüdü ve annesi Little Haiti’de çalıştı, ancak “Little Haiti’nin çok ince bir şekilde değiştiğini fark ettiğini” hızla not etti. Sorelle, Wynwood’a kısa filmi “soylulaştırmanın neye benzediğini ve oyuncuların kim olduğunu, özellikle de Wynwood mülkünü satın alan aynı geliştiricilerin şimdi Little Haiti’de mülk satın aldıkları” için kredi veriyor.
Daha önce, topluluk örgütlenmesini denedi ve hızla yakıldı, ancak bu, özellikle O sinemadan (Wynwood’daki alanı yıkılan) üçüncü ufuk için çalışırken, burada kaldı, burada Dağlar. Sorelle ve ortak yazarı Robert Colom bir gün öğle yemeğine yürürken, “Wynwood’da hala çok fazla ev vardı, ancak hepsi yıkım için planlanmıştı. Ayakkabılarını deneyen bir yıkım işçisi gözlerimi yakaladı, iş arkadaşlarını bıraktı ve sadece mahallenin ikametgah tarafına doğru geçti.”
“’Ya orada yaşasaydı’ düşüncesi aklımı geçti” diye devam ediyor. “Kendi mahallenizin soylulaştırılmasının bir parçası olmanın etkileri nelerdir?” Bu düşünce treni, onları Microbudget özelliğinin oluşacağı Oolite Arts’ın Sinematik Sanat İkametgahına başvurmaya (ve daha sonra kazanmaya) yol açtı. “Sanırım bir alarm verebileceğimize inandık. Burada kasvetli ve bu mikrobudget filminin herhangi bir şey için katalizör olup olmayacağını bilmiyorum, ama bence görünümümüzü önleyici yerine arşiv olarak değiştirdik. Büyük ölçüde değişmeden önce bir alanı belgeleyebildik.”
Film sadece Londra prömiyerini şimdi yapmasına rağmen, Monica’nın 2023’te prömiyeri yapıldığından beri filmini yansıtmak için zamanları vardı ve filmde çektiği yerin değişmeye devam etmesi. “Bu geliştiricilerin evlerimiz, mahallelerimiz ve kültürel kurumlarımızla nasıl tekel oynadıklarını bilerek Miami’nin bu kadar hızlı ve şiddetli bir şekilde değiştiği konusundaki kederim üzerinde çalışıyorum ve onu gerçekten durdurmanın bir yolu olduğunu hissetmiyorum.”
Ve Güney Florida’daki yaşamın quotidian yaşamlarının ortasında yaklaşan kıyamet hissi tam olarak hissedebilecek şeydir. Dağlar. “Buna pek çok açıdan yaklaşabilirdim ve bazı insanlar için karakterler bir puro ve ‘bu kasabayı ele geçireceğim’ diyen bir geliştiriciyle savaşıyorlarsa çok daha melodramatik olurdu,” diyor Sorelle bir gülüşle, “Ama bu siyasi kavramdan soylulaştırma yapmak ve bu aile için zemin katta nasıl göründüğünü keşfetmekle daha fazla ilgileniyorum.”
Filmin siyasetinin, özellikle Amerika Birleşik Devletleri’ndeki iktidardaki kişilerin Haiti göçmenler hakkındaki zalimleri sürdürdüğü ve onları haklardan soyması imkansız. Monica, haklı olarak, bu tür bir konuşma yapması gerektiği için şaşkınlık duyuyor: “Bunu yapmak çok aptalca hissettiriyor, ama aynı zamanda birçok insan için Haiti kültürünü zorlaştırmamız hakkında çok şey düşündüm. Büyük metropolit şehirlerde bu kadar büyük nüfusa sahip olduğumuzu, şehirden yetersiz olduğumuzu ve adadan duyduğum şeylerin birçoğunu duyduğumu hissediyorum. Büyüdü ve tanıdığım aile üyeleri, onları daha önce sinemada onurlandırıldıklarını düşünmediğim şekilde onurlandırdı. ”
Fernando Frías gibi filmler Parra’nın artık burada değilim ve Ira Sachs ‘ Küçük Adamlar Sorelle Dağlar – Birincisi, Monterrey’i tasvirinde “özgüllükte görelebilirlik” ve ikincisi “soylulaştırma, güç ve ekonomik statüye yaklaşmada sessiz güzelliğinde” – ancak İtalyan neorealizminin yaratılışını doğrudan etkiledi. “Gerçek zamanlı olarak, tüm bir şehir ve mahallenin gözlerimizden önce değiştiğini izliyoruz, bu yüzden çoğunlukla gerçekçi bir yaklaşıma sahip olmak, kapitalizmin büyüyü her şeyden nasıl emdiğini göstermenin en iyi yoluydu.”
“Haityalılar ve diğer Karayipler insanlar çok büyülü. Deneyimlerimiz ve maneviyatlarımız için bir mistiklik var, ancak filmi gerçekçilikte yerleştirmek istedim, Xavier, maddi başarının peşinde olduğunu hayal etmek için. Bu gerçekçilik, filmde dilin yaklaşma şekline bile bağlanıyor, karakterler ve aktörler aslında adil şehrimizdeki Haiti göçmenleri gibi Creole konuşuyor. Sorelle’nin daha büyük bir filmle yönetemeyeceği bilincinde olduğu bir şey, ancak mikrobudget özelliğinin sınırlamaları yapmak istediği filmi çekmesini engellemedi.
“Filmin kişisel ahlakı ve küçük mürettebat tarafından motive oldum,” diyor Monica, bu filmle inşa ettiği topluluğun deneyimi değerli kılan şeyin büyük bir parçası olduğunu belirtti. “Bir komşunun röportaj yapabileceğimiz bir şey olması durumunda üretim gerçekten mobil idi. Ayak izimizi toplulukta küçük tuttuk, ancak çekimleri zorlaştıran şeyler vardı. Bir yıkım sitesinde olacağız ve mola verdiklerini ve diyaloğun ortasında, işin başladığını ve olay yerinden birbirimize çığlık atmamız gerektiğini düşündük.”
“Bu yumruklarla yuvarlanmak zorunda kaldık, ama herkes geldi. Orada, ekranda ya da kapalı olan herkes, hikayeye inandıkları için hepsini içine koydular ve bu, bir parçası olmaya devam etmeyi umduğum topluluk film yapımının göstergesidir. Belki de daha akıllı bir film yapımcısı, Belarus’ta çekilebilecek bir şey yaratacaktı, ama Miami’de bir şey inşa edeceğim, ancak Miami’de bir topluluk oluşturacaktı.
Şimdilik, yeni işler hazırlamaya ve yaratmaya devam ediyor ve şaka yaparken Monica, Rógan Graham’a bir araya geldiği ve bu eserleri İngiltere’deki izleyicilerin önüne yerleştirdiği için minnettar olduğu BFI’nin Siyah Debutantes serisindeki yeri hakkında “oldukça gagged”. “O kadar çok kahraman ve yaşlılarla gösteriyorum ki, benim adım Cauleen Smith yakınlarında herhangi bir yerde olması inanılmaz. Bu kadınların bütçelerinde, filmlerinde, yaratıcılıklarında hala çığır açan işler yapabildikleri kısıtlamalarla bile.
Dağlar 29 Mayıs 2025’te BFI’da oynuyor. Siyah Debutanlar mevsim.
25 Mayıs 2025 yayınlandı
Etiketler:
Monica Sisters
News
