Dağlar en iyilerimizden bazıları zihin için metaforlar Ve ruh içinama onlar da yaşayan varlıklaregemen ve şaşırtıcı. Bir uçaktan ilk kez bir dağ gördüğümü hatırlıyorum – Moss’a minyatürleştirilen ormanlar, kılcal damarlara nehirler, dünya ilk taslak gibi buruştu. Kelimenin doğru anlamında yüce bir manzara – aşkın ama garip bir şekilde, dünyaya bağlı iki, çok çılgınca ve rahatsız edici bir şekilde tanrısal bir şekilde doğal olmayan bir şekilde dehşet verici.
Zemin seviyesinden bile, dağlar yaratıcı referans çerçevelerimizi ezer, ölçek ve perspektif sezgilerimizi karıştırır, dünyada yürüdüğümüz istikrar yanılsamasına inanırlar. Mary ve Percy Shelley, Avrupa’yı burkulmuş bir ayak bileği ve diğeri hamile olan kaçak aşklarında yürüyerek ve katırdan geçiyorlardı, ufuktan ilk ortaya çıktıklarında Alpleri zar zor kavrayabilirler. “Bu yoğunluk hayal gücünü sürdürüyor,” diye yazdılar ortak dergilerinde, “şimdiye kadar tüm anlayışları aşıyor, gerçekten dağ olduklarına inanmak için bir anlayış çabası gerektiriyor.”
Bir nesil sonra ve bir kara kütlesi, kaşif John Charles Frémont (21 Ocak 1813 – 13 Temmuz 1890) Amerikan Batı için yola çıktı, Gözü en görkemli dağın en görkemli dağına en çok sabitlenmiş olan tehlike ve vaat, “Şüpheli ve çelişkili olan çok şey söylenen Rockies” için yola çıktı.
Yirmili yaşlarının son yılında, Charleston’un bataklık ormanlarını dolaşmak için sınıfı atlamak için üniversiteden atıldıktan on yıl ve on yıl önce, çok açık bir şekilde feminist ve kölelikli olarak cumhurbaşkanlığı seçimlerini dar bir şekilde kaybetmeden önce yüzlerce nehir mil yollarını dolaştı ve ROCKIS’in ayağına binlerce mil yollarını geçti. Nefes attı:
Bu kar dağları Alpler olmasa da, kendi ihtişam ve ihtişam karakterleri var ve şüphesiz onları adalet yapmak için kalemler ve kalemler bulacaklar.
Ve o da yaptı. Frémont on yılını on dört aylık macerayı anlatarak geçirdi. Rocky Mountains, Oregon ve California’ya Keşfet Keşif Raporu (kamu malı), Doğanın lirik renderları ve hiçbir fotoğrafın yakalayamayacağı duygu tonları ile dolu. (Bu yüzden Instagram şairleri asla eski yapmaz.)
Levi Walter Yaggy tarafından “Yükselen Bölgelerde Doğanın Görüşü” Coğrafi portföy1893. ( Baskı ve kırtasiye kartları.)
10 Ağustos’tan itibaren eski bir girişte, bir gece çok soğuktan sonra suyunun donduğunu, Frémont şöyle yazıyor:
Sunrise’daki hava açık ve saf ve sabah son derece soğuk, ama güzel. Dağın yüce karlı bir zirvesi, güneşin ilk ışınlarında henüz bize ulaşmamış. Doğudaki uzun dağ duvarı, zirveleri gördüğümüz ovadan aniden iki bin metre yükselen, hala karanlık ve parlayan gökyüzüne karşı kesiliyor. Nehirden yükselen bir sis, dağın tabanı boyunca yatıyor… manzara saatlik daha ilginç ve büyük hale geliyor ve buradaki manzara gerçekten muhteşem; Ancak, gerçekten, bin mil uzunluğundaki uzun kır yolculuğunu geri ödemek için bir şeye ihtiyacı var. Güneş duvarın üstünde vurdu ve büyülü bir değişiklik yapar. Tüm vadi parlıyor ve parlak ve tüm dağ zirveleri gümüş gibi parlıyor.
Yine de güzellik, doğanın hayal gücünün her zaman kendimizden daha büyük olduğunu hatırlatan bir hatırlatma ile kendini aşmaya devam ediyor, çünkü hayal edilenlerin bir parçasıyız:
Uzun bir dağ geçidine doğru yola girerek, dağlarda bir mücevher gibi ayarlanan en güzel gölden beklenmedik bir şekilde geldik. Su tabakası, izlediğimiz yöne enine uzanıyordu; Ve atlarımızı yönetmenin gerekli olduğu dik, kayalık sırttan inerek, bankalarını güney uç noktasına kadar takip ettik. Burada en büyük ihtişam ve ihtişamın bir görünümü gözlerimize patladı. Tüm yüksekliğin etkisini azaltmak için aramızda hiçbir şey olmadan, karla kaplı dağların büyük bir yatağı önümüzde yükseldi, yığın üzerine kazık, Ağustos gününün parlak ışığında parlıyordu. Hemen altında gölü, ana zincirden durduğumuz noktaya süpürülen koyu çamlarla kaplı iki sırt arasında yer aldı. Burada, göl açık güneş ışığında parıldığı, sarı kum kıyısının ve aspen bahçelerinin hafif yaprakları kasvetli çamlarla iyi tezat oluşturdu… biraz daha ilerledik, aniden gölün çıkışına geldik, burada alçak tepeler arasındaki dar bir geçitten geçti. Dereyi aşan karanlık çamlar ve suyun patladığı kaya kütleleri, çok romantik bir güzellik verdi.
Bir şairin duyarlılığıyla dağın romantizmini bu şekilde sağlayan Frémont, aniden bilime geri döner – bizim gerçeği saygı duymaya yönelik başka bir dil – Çıkış geçişi sırasında en değerli enstrümanı paramparça olduğunda:
Akım çok hızlı ve su soğuktu ve kristal saflığındaydı. Bu akışı geçerken, barometrimin kırılmasında büyük bir talihsizlikle karşılaştım. Tek biriydi. Benim için yolculuğun ilgisinin büyük bir kısmı, şüpheli ve çelişkili olduğu çok şey söylenen bu dağların keşfedilmesiydi; Ve şimdi karlı zirveleri benden önce görkemli bir şekilde yükseldi ve onları bilime otantik bir şekilde vermenin tek yolu, gece gündüz endişe duyumumun nesnesi yok edildi. Bu barometreyi bin mil güvenlik içinde getirmiştik ve neredeyse dağların karını kırdık. Kayıp tüm kamp tarafından hissedildi – hepsi endişemi görmüştü ve bana korumaya yardımcı oldu. Bu dağların yüksekliği, birçok avcı ve tüccar tarafından tüm aralıkta en yüksek olarak kabul edildi, aralarında sürekli bir tartışma temasıydı; Ve herkes, güneş kadar doğru olduğuna inandıkları enstrümanın zirvelere dayanması ve anlaşmazlıklarına karar vermeleri gerektiği andan zevk almıştı. Kederleri sadece kendimden daha düşüktü.
Fakat doğanın kendisini susturarak ruhları kaldırma konusunda bu tekil bir şekilde, Frémont kısa süre sonra, onun da bir parçası olduğu ihtişamına dönerek kişisel hayal kırıklığının her şeyi tüketen küçüklüğünü aştı. Sadece dağın güzelliklerinin değil, karşılıklı bağımlılıklarını da görmeye başladı. Alexander van Humboldt’un başka bir dağ dolaşırken gözlemlenmesinden bir yüzyıl sonra “Bu büyük nedenler ve etkiler zincirinde, tek başına tek bir gerçek düşünülemez,” böylece modern doğa anlayışını yarım yüzyıl önce formüle etmek söz ekoloji icat edildiFrommont şöyle yazıyor:
Kükremeyi duyduk ve sürdüğümüzde bir şelaleye bir göz attık ve Colorado’ya bağlı iki ince akarsu, yaklaşık iki saatlik yolculukta dağların ilk sırasının veya aralığının tepesine ulaştık. Burada yine, en romantik güzelliğin bir görünümü gözlerimizle tanıştı. Görünüşe göre, geçtiğimiz ilgisiz kırın geniş genişliğinden doğa, tüm güzelliklerini seçilmiş bir yerde bir araya getirmişti. Tamamen üç göl tarafından işgal edilen derin bir vadiye bakıyorduk ve eşiğinden çevredeki sırtlara kadar, aspen’in ışık yaprakları ile gölün sınırında rahatlatılan balsam çamının koyu yeşiliyle kaplı beş yüz ve bin fit hızla yükseldi. Hepsi birbirleriyle iletişim kurdular.
News
