En sevdiğim kitap büyüyor
Brian Jacques’in Redwall (ve tüm devamı). Alliwanted, Mossflower Woods’ta Beasquirrel içindi!
Beni genç olarak değiştiren kitaplar
Üniversitedeyken Çin Miéville’in Perdido Street Station ve The City & The City’yi okudum. Ihad, fantezi ile outove düşüyordu – Redwall için çok yaşlı hissettim ve türü aştığımı düşündüm – ancak Miéville’in çalışması, şimdi ilgilendiğim sorunlarla boğuşan yetişkin fantezi literatürünün muazzam dünyasının kapısını açtı.
Fikrimi değiştiren yazarlar
Öncelikle ve hatta büyük ölçüde romantik ilişkiler hakkında olan kitaplarda hiç çılgınca iltihaplanmamıştım, ancak son birkaç yıldır Sally Rooney, Muz Yoshimoto ve Mieko Kawakami’nin çalışmaları fikrimi değiştirdi. Herhangi bir kişilerarası karşılaşmada subtingles atışlarını tarif eden potansiyelimi açtılar ve bunu şimdi kendi yazımda nasıl yapacağımı çalışıyorum.
Geri döndüğüm yazarlar
Vladimir Nabokov’un mizah markasını anlamak biraz zaman aldı. Üniversitedeyken Pnin’i denedim ve işe yaramadı. Igave geçen ay başka bir deneme ve kıkırdamayı bırakamadım. Ayrıca Victor Hugo’nun patlamasında cazibeyi bulmak biraz zaman aldı. Lisede, Les Misérables’ın Bitlerini ABC’nin Dostları hakkında okudum (tıpkı herkes gibi Enjolras’a aşık oldum.) Son zamanlarda kısaltılmamış baskıyı okudum ve şimdi Waterloo, Argot ve Parisli kanalizasyon sistemi hakkındaki her tavşan deliği cümlesinin tadını çıkaracak kadar yaşlıyım.
Yeniden okuduğum kitap
David Mitchell Üniversitede en sevdiğim yazardı – tanıştığım herkese kemik saatleri hakkında övündüm. Cloud Atlas benim için pek işe yaramadı, ama son zamanlarda ikisini de tekrar okudum ve bu sefer hayrete düştüm. Bulut Atlası (ve kederli bir şekilde takdir edilmemiş film uyarlaması) çok muhteşem ve hayatı onaylıyor. Mitchell’in yazısının benim için o zamanki kadar büyülü olduğunu bulmak güzeldi.
Bir daha asla okuyamadığım kitap
Arnold Lobel’s Frog’un bir kopyasını aldım ve Toad, My My My My My My My My My My My My My My My My My My My My My My My My Friend. Ama kimin şaka yapıyorum? Hala bu kitapları seviyorum!
Hayatta daha sonra keşfettiğim kitap
Charlesdickens’ın bir Twociess hikayesine uzun bir zamanlama aldı, bu yaz bu yaz, diğer işlerime rağmen bu yaz bitirdi. Itis, yazılı, melodramatik, derin aptal kampın üzerine. Bayıldım.
Şu anda okuduğum kitap
Fransız çevirmenimin tavsiyesi üzerine Mariovargas Llosa’nın kahramanın bu zamanında. İspanya’daki helizler ve aynı zamanda Fransızca çevirilere İspanyolca yapıyor – Borges sevgimizi bağladık ve Vargas Llosa’yı da okuduğumda ısrar etti. Ben de varoluşçuluk vuruşundayım, bu yüzden Jean-Paul Sartre, Simone de Beauvoir, Gabriel Marcel ve Albert Camus listemde yüksek. Şimdi sadece animasyon film karakteri Marcel The Shell’in Gabriel Marcel’in bizi yeni olasılıklara kapatan sert kabuk konsepti hakkında bir şaka olduğunu öğrendim.
Konforum okundu
Ray Bradbury tarafından herhangi bir şey.
News
