“Kıyamet Buzulu” lakabını bir sebepten dolayı kazandı. Resmi olarak Thwaites Buzulu olarak bilinen bu devasa Antarktik buz kütlesi, devrilme noktasına yaklaşıyor. Tamamen çökerse, bu tek buzul tek başına küresel deniz seviyelerini 65 santimetre (2 feet’in üzerinde) yükseltmeye yetecek kadar su serbest bırakabilir ve bu da kıyı şehirlerini bataklığa sürükleyecek ve ada uluslarını yutacak bir felakete katkıda bulunabilir. Ancak cesur bir projenin bu tehdidi uzak tutmak için olağanüstü derecede iddialı bir çözümü var: Antarktika açıklarındaki deniz tabanına dev bir deniz perdesi inşa etmek.
İnşaatın ölçeği devasa olacaktır. Önemli bir etkiye sahip olması için, deniz yatağı bariyerinin 80 kilometreden (50 mil) fazla uzanması ve 650 metre (2.132 fit) derinlikte 150 metre (492 fit) yüksekliğe kadar durması gerekir. Milyarlarca dolara mal olacak ve dünyadaki en zorlu ortamlardan birindeki koşullara dayanmak zorunda kalacaktı.
Ancak Deniz Yatağı Perdesi Projesi için bu, yüzleşmeye değer bir zorluktur.
“Son derece zor olması denememek için bir mazeret değil” Marianne HagenDeniz Yatağı Perdesi Projesi’nin eşbaşkanı IFLScience’a şunları söyledi:
Aynı zamanda Norveç Dışişleri eski bakan yardımcısı olan Hagen, “Benim için bu, hiç düşünmeden yapılacak bir şey. Eğer tek bir lokasyona yönelik tek bir hedefli müdahale ile küresel deniz seviyesinin 65 santimetrelik yükselişini herkes için masadan kaldırmak mümkünse, bunu keşfetmeye hazırım. Bunu yapmakla yükümlü olduğumuzu düşünüyorum” dedi.
Gezegeni kurtaracak şeyin emisyonları azaltmak olduğuna gerçekten inanıyorum. İklim müdahalesi olsa da olmasa da, bunu aşmanın yolu yok.
Marianne Hagen
Bu devasa öneri, risklerin çok yüksek olması ve açıkçası durumun kötü olması nedeniyle öne sürülüyor.
Thwaites Buzulu Marie Byrd Land olarak bilinen, sahipsiz bir bölgede, Batı Antarktika’nın kıtasal kara kütlesinin kenarında yer alır. Yaklaşık olarak ABD’nin Florida eyaletinin büyüklüğündedir ve yaklaşık 120 kilometrelik (~80 mil) genişliğiyle Dünya üzerindeki en geniş buzul olarak kabul edilir. Bu, şu anda katı halde kilitli olan ve suya karışıp okyanusa akma tehlikesiyle karşı karşıya olan muazzam miktarda buz anlamına geliyor.
Ve çözülme zaten devam ediyor. Artan okyanus sıcaklıklarının etkisiyle, Thwaites ve komşu buzullarından denize akan erimiş buzun hacmi, 1990’lardan 2010’lara kadar iki kattan fazla arttı; bu, küresel deniz seviyesindeki mevcut artış oranının yüzde 8’ine tekabül ediyor. Tahminlerin hepsi olmasa da bazıları şunu gösteriyor: tam ölçekli çöküş Önümüzdeki birkaç on yılda buzulun erimesi, milyonlarca insan için potansiyel bir felaketin habercisi olabilir.
“Eğer karşılaştırırsanız [the project costs] kıyıdaki onarım ve hasar maliyetiyle birlikte bu çok küçük bir rakam. Bu projenin maliyeti milyarlarca dolar olacak. Hasarın maliyeti trilyonları bulacak” diye ekledi.
Deniz Yatağı Ankrajlı Perde’nin ortağı olan Kuzey Kutbu Üniversitesi’nin hazırladığı deniz tabanına demirlenmiş perdenin çizimi.
İmaj kredisi: Arktik Üniversitesi
Son yıllarda bilim insanları Thwaites buzulunu tam olarak neyin baltaladığını belirlediler. Giderek daha sıcak hale gelen sürekli bir su akışı, buzul ile onun üzerinde yer aldığı kıta sahanlığı arasındaki boşluğa doğru etkili bir şekilde sızıyor. aşağıdan buzu eritmek.
Buradaki fikir, deniz tabanına sabitlenen deniz perdesinin, buzulun alt kısmındaki en hassas bölgelere sıcak su akışını azaltacağıdır (yukarıdaki şemaya bakınız). Konseptlerden biri sürekli bir bariyer öngörüyor; bir diğeri, tek ve sağlam bir yapının devasa bir su altı paraşütü gibi davranarak gelgit kuvvetleri ve akıntılardan çok fazla sürüklenmeye maruz kalabileceğinden, birkaç parçalı perdeyi öne sürüyor.
Deniz Yatağı Perdesi Projesi henüz başlangıç aşamasındadır ve planın birçok yönü henüz tam olarak araştırılmamıştır. Bununla birlikte, bu sorunla mümkün olan tüm açılardan mücadele etmek isteyen bilim insanları, mühendisler, finansal bağışçılar ve politika uzmanlarından oluşan uluslararası bir ekibi zaten bir araya getirmiş durumdalar.
Ekonomik açıdan bakıldığında doğrudan Thwaites’e gidip bir şeyler inşa etmeye başlamak kesinlikle delilik olurdu.
Marianne Hagen
Diğer kuruluşlarla işbirliği içinde yürütülen en ilgi çekici araştırma çalışmalarından biri, Svalbard Arktik takımadalarındaki Van Mijenfjorden’e odaklanıyor. Bu fiyort, ağzında bir ada tarafından doğal olarak korunan bir su kütlesidir ve bu da onu, yapay bir bariyerin kutup ortamında su sıcaklıklarını, buz stabilitesini ve deniz ekosistemlerini nasıl etkileyebileceğini incelemek için gerçek dünyadaki yararlı bir analog haline getirir.
Deniz Yatağı Perdesi Projesi’nin ortağı olan Norveç Arktik Üniversitesi liderliğindeki bir başka projede, kuzey Norveç fiyordunda küçük ölçekli bir deniz tabanı bariyeri önerildi. Böyle devam ederse site, bir gün neler denenebileceğini görmek için bir test ortamı görevi görecek. Antarktika ve başka yerlerde.
Hagen, “Ekonomik açıdan bakıldığında doğrudan Thwaites’e gidip bir şeyler inşa etmeye başlamak kesinlikle delilik olurdu. Bunu çok daha düşük bir maliyetle, daha az zorlu koşullarda test etmemiz gerekiyor” dedi.
Bilimsel ve mühendislik engellerinin yanı sıra, Thwaites Buzulu yakınındaki deniz tabanı perdesi bir dizi jeopolitik kaygıya yol açabilir. Antarktika’nın işgal ettiği küresel politikada benzersiz konum Çünkü tek bir millet tarafından yönetilmiyor. 1959’da kurulan ve onlarca ülke tarafından imzalanan, askeri faaliyetleri ve madenciliği yasaklayan, uluslararası iş birliğine vurgu yapan Antarktika Antlaşma Sistemi aracılığıyla yönetiliyor. Marie Byrd Land teknik olarak Antarktika’nın sahipsiz bir bölgesi olmasına rağmen, çevresinde herhangi bir inşaat girişimi bir güç hareketi olarak yorumlanabilir.
Bu sebeple araştırma 2024’te sunuldu Antarktika sularındaki büyük bir jeomühendislik mega projesinin, en güneydeki kıtayı “uluslararası anlaşmazlığın nesnesi” haline getirme potansiyeline sahip olduğunu savundu. Ayrıca araştırmacılar, bu yapıların terörizmin veya küresel güvenliği bozmak isteyen orduların hedefi haline gelebileceğini öne sürdü. Bu aslında Antarktika’nın militarizasyonuna yol açacaktır.
Tüm bu karmaşık diplomatik kaygılar, Deniz Yatağı Perdesi Projesi’nin dikkatli bir şekilde yönlendirmesi gereken hassas, haritaları eksik sulardır.
Hagen, “Bu, pek çok ülke tarafından alınması gereken ve insanların çok bilgilendirilmesi gereken işbirlikçi bir karardır. Yönetişim kısmı zordur – böyle zamanlarda, bir bakıma her zamankinden daha zordur – ancak bunun doğru şekilde yapılması gerekir. Yeterli sayıda ülkeye dayandırılması gerekir,” diye ekledi.
Bunu vurgulamak önemlidir herhangi bir jeomühendislik projesi İklim değişikliğinin etkilerini sınırlamayı amaçlayan bu yaklaşım, fosil yakıtların yaygınlaştırılmasının devamı için “hapisten bedava çıkma” kartı olarak görülmemelidir; dünyaya işleri her zamanki gibi sürdürme izni verilmemiştir. Bugün olduğu gibi, daha fazla Bilim adamlarının yüzde 99’u Sera gazı emisyonlarının modern iklim değişikliğinden sorumlu olduğu konusunda hemfikiriz. Bu emisyonların azaltılması, ısınmayı sınırlamanın en etkili yolu olmaya devam ediyor.
Hagen, “Gezegeni kurtaracak şeyin emisyonları azaltmak olduğuna gerçekten inanıyorum. İklim müdahalesi olsa da olmasa da, bunu aşmanın hiçbir yolu yok” dedi.
Ancak, daha önce yaptığımız gibi son yıllarda görülenbu cephedeki ilerleme yavaştır ve saat işliyor. İklim değişikliğiyle yeteri kadar mücadele edilemeyeceği yönündeki gerçek olasılık karşısında, bunun gibi radikal çözümler ilk göründüğünden daha az fantastik görünüyor.
Düzeltme 13/2/26: Paragraf 14, Norveç fiyordundaki deniz yatağı bariyer inşaatının halen planlama aşamasında olduğunu ve bunun konuşlandırılmasına yönelik henüz somut bir plan bulunmadığını açıklığa kavuşturmak için değiştirildi.
News
