Bir ıstakoz kalabalık bir mutfakta kaynayan bir tencere suyla karşılaştığında acı, hatta ıstırap ve dehşet hisseder mi? Bu, uzun süredir filozofları ve biyologları rahatsız eden, aynı zamanda deniz ürünleri tedarikçilerinin de menü seçimlerinin ardındaki etikle boğuştuğu bir sorudur. Yeni bir çalışmada bilim insanları, kabukluların ağrı kesicilere nasıl tepki verdiğini test ederek bu tartışmayı daha da derinleştirdiler.
Araştırmacılar ıstakozların tepki gösterdiği endişe verici sonuca vardılar. aspirin Ve anestezikler insanlara çok benzer bir şekilde. Dolayısıyla kabukluların acı deneyimi belki de bizimkine o kadar da yabancı değil.
Göteborg Üniversitesi’ndeki bilim adamları bir grup Norveç ıstakozu topladı (Nefrops norvegicus) yerel şehirlerindeki bir pazardan. Onları laboratuvara geri getirdikten sonra, bir su deposunda onlara elektrik şoku vermeye başladılar.
ıstakozlar açıkça sıkıntılıydılar, sanki umutsuzca kaçmaya çalışıyormuş gibi hızla kuyruklarını sallıyorlardı. Dokularının analizi ayrıca ıstakozların yüksek düzeyde hemolenf laktat ve aşağı regüle edilmiş gen ekspresyonu yaşadığını gösterdi; bu, stresin iki biyolojik göstergesiydi.
Deneyin bir sonraki aşamasında araştırmacı, zapping başlamadan önce onlara iki farklı ağrı kesici, aspirin ve lidokain verdi. Her iki ilacın da ağrı giderici bir etki yarattığı ve ıstakozların sıkıntı tepkilerini önemli ölçüde azalttığı görüldü. Lidokain hiçbir yan etki yaratmadan en etkili olduğu kanıtlandı. Aspirin de işe yaradı, ancak ıstakozlar hâlâ bacaklarını ve pençelerini tımarlıyordu ki bu da stresin bir işaretiydi.
İlk bakışta bu sonuçlar açık görünüyor: Ağrı kesiciler hayvanlarda ağrıyı azaltır. Ancak önemi daha derinlerdedir. İnsanlar için geliştirilen ilaçların ıstakozlar üzerinde işe yaraması gerçeği, haşlanmış bir kabuklu hayvanın çılgınca dövülmesinin, kelimenin tam anlamıyla anlık bir tepki gibi ilkel bir refleks değil, belki de gerçek acı ve ıstıraba çok benzer bir şey olduğunu gösteriyor.
Araştırmacılar, eğer bu doğruysa, tarım-gıda endüstrisindeki ıstakozlara ve diğer kabuklulara davranış şeklimizi yeniden düşünmemiz gerektiğini söylüyor.
Çalışma yazarı ve Göteborg Üniversitesi Zoofizyoloji Profesörü Lynne Sneddon, “İnsanlar için geliştirilen ağrı kesicilerin Norveç ıstakozları üzerinde de işe yaraması gerçeği, ne kadar benzer işlev gösterdiğimizi gösteriyor. Bu nedenle, tıpkı tavuklar ve ineklerde olduğu gibi kabukluları da nasıl tedavi ettiğimize ve öldürdüğümüze dikkat etmek önemlidir” dedi. ifade.
“Sonuçlarımız kabukluların refahı için etik sorumluluğun önemini sadece gıda endüstrisinde değil vurgulamaktadır. Bu kabukluları bilim yasalarına dahil etmek için laboratuvar hayvanlarında ağrıyı azaltmamız gereken kampanyalar var. Bu çalışma, ağrı giderici ilaçların kullanımıyla hayvanlar için daha yumuşak deneylerin nasıl yapılabileceği konusunda bilgi sağlamaya yardımcı olabilir. Eğer gelecekte hala yiyecek olarak kabukluları tedavi etmek ve öldürmek istiyorsak, kabukluları tedavi etmenin ve öldürmenin en insani yolunu bulmak için daha fazla deneyler yapmamız gerekiyor,” diye ekledi Sneddon.
Araştırma, yanlış okuma (ya da basitçe görmezden gelme) eğilimimizle ilgili daha geniş bir değerlendirmenin ortasında geldi. hayvan bilinci. İnsanların, kendi yansımalarımızı gördüğümüz hayvanlara daha fazla değer vermek gibi kötü bir alışkanlığı var. Örneğin, bir şempanzeyi ya da yunus balığını haşlamak çoğu insan için düşünülemez bir fikir olsa da, bir kertenkele ya da kurbağa söz konusu olduğunda bu duygu biraz bastırılabilir. Bir ıstakoz ya da karides ya da istiridye gibi denizde yaşayan başka bir omurgasız hayvan üzerinde yapılan aynı eylem, eğer varsa, daha az etik ağırlık taşır.
Ancak giderek artan sayıda araştırma, hayvan bilişi ve bilincine dair anlayışımızın, bir zamanlar sanıldığından çok daha az basit olduğunu gösteriyor. Yemek borusunu çevreleyen halka şeklinde bir beyni ve kolları boyunca uzanan karmaşık bir “mini beyin” ağıyla ahtapotlar, insanlara çok az benzeyen bir sinir sistemine sahiptir, ancak onların böyle olduğuna dair pek çok kanıt vardır. son derece zeki yaratıklar. Deniz kestaneleri bile basit bir deniz canlısı olmaktan çok uzaktır. şaşırtıcı derecede karmaşık “tüm vücut beyni” Bu, sinir sistemleri ve zekanın doğası hakkındaki varsayımlarımıza meydan okuyor.
Başka bir deyişle, beyin yapısı ve biyolojiye ilişkin insan merkezli fikirler, zekayı, duyarlılığı ve acıyı anlamak için doğru mercek olmayabilir. Dünya çapında sayısız kaynatma kazanlarında ve restoran tanklarında kendisine yer bulan ıstakoz, mükemmel örnek bu çıkmazdan.
Çalışma dergide yayınlandı Bilimsel Raporlar.
News
