Artemis II misyonunun son zamanlardaki başarısıyla birlikte, insanlı uzay araştırmalarına daha fazla odaklanıldı. Aktör ve Sağır aktivist Nyle DiMarco paylaştı bir makara Instagram’da, bu noktaya gelinmesinde çok önemli bir rol oynayan, önemli ancak yaygın olarak bilinmeyen bir grup insanı öne çıkarıyoruz. Bunlar, NASA’nın ağırlıksızlığın insan vücudu üzerindeki etkisini çözmesine olanak tanıyan bir dizi deneyden geçen 11 sağır adam olan Gallaudet Eleven’dır.
Uzayda neredeyse yetmiş yıldan fazla insan var, artı 25 yıllık sürekli yerleşimvücudumuzun mikro yerçekimine ne kadar inanılmaz derecede uyum sağlayabildiğini bize gösterdi. Yine de, alan vücuda zarar verir. Ancak 1950’lerde uzayın insanlara ne yapacağı bilinmiyordu.
Dünya çevresinde yörüngede olmak, sürekli serbest düşüşte olduğunuz anlamına gelir. Görünür yokluğu yer çekimi Vestibüler sistemimize zarar verir: iç kulakta bulunan ve nerede olduğumuzu, kafamızın nerede olduğunu ve nasıl dengede kalacağımızı söyleyen bir duyu. Açıkça yer çekimi olmadığında bu durum ortadan kaybolabilir ve insanların hareket halindeyken hasta olmasına neden olabilir.
1950’lerin sonlarında ve 1960’ların başlarında NASA ve ABD Deniz Havacılık Tıbbı Okulu, fizyolojik düzeyde neler olduğunu anlamak için bir araştırma programı başlattı. Katılmak üzere, dünyadaki sağır ve işitme güçlüğü çekenlerin ileri eğitimi için ilk okul olan Gallaudet Koleji’nden (şimdiki Gallaudet Üniversitesi) 11 kişiyi işe aldılar.
ⓘIFLScience, harici sitelerden paylaşılan içerikten sorumlu değildir.
Bu insanlar Harold Domich, Robert Greenmun, Barron Gulak, Raymond Harper, Jerald Jordan, Harry Larson, David Myers, Donald Peterson, Raymond Piper, Alvin Steele ve John Zakutney’di. Gallaudet Eleven’lar 25 ila 48 yaşları arasındaydı ve biri hariç hepsi, hayatlarının erken dönemlerinde sağır olmuştu. omurga menenjiti. Hastalığın vestibüler sisteme zarar verdiği biliniyor ve bu da onların hareket hastalığına yakalanmadıkları anlamına geliyordu.
On yıl boyunca bu adamlar farklı hareket uçlarını test etmeyi amaçlayan deneylere katıldılar. Bir testte dördü 12 gün boyunca yavaş yavaş dönen bir odada dakikada 10 kez hareket ederek yaşadı. Bir diğerinde ise adamlar, hiper yerçekimini simüle etmek için yüksek devirlerde dönen santrifüj bölmelerine yerleştirildi. Ayrıca, uçağın yere doğru yönlendirilmesiyle mikro yer çekiminin simüle edildiği parabolik uçuşlarda da uçtular; bu aynı zamanda sıfır yerçekimi uçuşu veya “Kusma Kuyruklu Yıldızı”.
İşlevsel bir vestibüler sistemi olan insanların yapamadığı şeyleri yapabiliyorlardı ve her şeyin nasıl çalıştığına dair değerli bilgiler sağlıyorlardı. Kötü bilinen bir örnekte, Nova Scotia’da çok dalgalı denizleri geçen bir feribotta bir deney yapılması planlandı. Gallaudet Eleven’ın üyeleri etkilenmeden kart oynamaya devam ederken, bilim adamları o kadar deniz tuttu ki deneyi iptal ettiler. Sağır bir bilim adamını da işe almaları gerekirdi!
Gönüllü test deneklerinden Harry Larson, “Onların ihtiyaç duyduğu açıdan farklıydık” dedi. NASA.
Test katılımcısı Barron Gulak daha sonra Feribot deneyi hakkında “Geriye dönüp baktığımızda evet korkutucuydu… ama aynı zamanda genç ve maceracıydık” dedi.
NASA grup hakkında şöyle konuştu: “Dayanıklılıkları ve bağlılıkları sayesinde Gallaudet Eleven’ın çalışması, hareket hastalığının anlaşılmasına ve uzay uçuşuna adaptasyona önemli katkılarda bulundu.”
Gallaudet Eleven hakkında daha fazla bilgiyi şu adreste bulabilirsiniz: Gallaudet Üniversitesi’nin web sitesi.
News
