Örümcek kuyruklu boynuzlu engerek, kuyruğunun ucunda, bir örümceği taklit edecek şekilde uzun, sarkık pulların ampul benzeri ucuyla olağanüstü bir yem geliştirmiştir.
Yılan ilk olarak 1968’de toplandı ancak 2006 yılına kadar resmi olarak ayrı bir tür olarak tanınmadı.
Chicago’daki Field Museum’daki herpetoloji küratörü Sara Ruane, IFLScience’a şunları söyledi: “Pseudocerastes urarachnoides bu, yılanın morfolojik evriminin en tuhaf örneklerinden biridir, çünkü kuyruğu dikkat çekici bir şekilde bir örümceğe benzeyecek ve işlev görecek şekilde evrimleşmiştir.”
İran’ın engebeli dağlarında, başka hiçbir türde görülmemiş kuyruklu, muhteşem bir yılan türü yaşıyor.
Engerek kuyruğunun sonunda uzun pullu kalın bir yem bulunur. Oturup beklerken, avının dikkatini çekmeyi umarak büyük bir örümceği taklit ederek yemini kıpırdatır. Örümcek kuyruklu boynuzlu engerekle tanışın.
Evrim daha önce var olmayan bir şeyi nasıl üretiyor?
Sarah Ruane
“Pseudocerastes urarachnoides bu, yılanın morfolojik evriminin en tuhaf örneklerinden biridir, çünkü kuyruğu dikkat çekici bir şekilde bir örümceğe benzeyecek ve işlev görecek şekilde evrimleşmiştir.” Sarah RuaneChicago Field Museum’daki Herpetoloji Küratörü Yardımcısı IFLScience’a şunları söyledi:
“Kuyruğunun sonu, örümcek bacağına benzeyen uzun pullarla soğanlı bir yapıyla bitiyor. yılan Kuyruğunu etrafta gezinen bir örümceğe çok benzeyen bir şekilde hareket ettirebiliyor ve bunu kuşları yiyecek kadar yakına çekmek için kullanıyor.”
Ruane ve meslektaşları nihayet bu alışılmadık doğal yemin iç işleyişine bakıp onun nasıl evrimleştiğini anlamaya çalıştılar.
İnanılmaz bir yılanın keşfi
Örümcek kuyruklu engereğin ilk örneği aslında 1968’de toplandı, ancak yılanın benzersiz ekolojisi başlangıçta anlaşılamadı. İlk başta araştırmacılar, örneğin kuyruğuna kenetlenmiş bir deve örümceğiyle yakalanmış olabileceğini düşündüler, ancak daha ileri incelemeler, bu olağandışı yapının bir tür patoloji, belki de bir deformasyon veya tümör olduğunu öne sürdü.
Örümceğin uzantılarında kemiklerin olmasını beklemiyordum ama kuyruğun sonlanmasının daha az tipik olacağını da düşündüm.
Sarah Ruane
Kırk yıl boyunca farklı bir tür olarak etiketlenen koleksiyonlarda yer aldı, ta ki 2003 yılında aynı kuyruk süslemesine sahip ikinci bir örnek toplanana kadar. O zamanlar nasıl kullanıldığı hala tam olarak anlaşılmamıştı, ancak yazarlar bunun memelileri veya kuşları yakalamak için bir tür yem olduğunu varsaydılar.
“Bu, bir yılanda şimdiye kadar bildirilen en ayrıntılı morfolojik kuyruk süslemesi gibi görünüyor, muhtemelen çıngırak sesleri hariç. Krotalus Ve Sistrurus” yazarları yazdı yeni türleri resmen şu şekilde tanımlıyoruz: P. urarachnoides 2006 yılında.
Araştırmacıların vahşi doğada yemi kullanan yılanın ilk görüntülerini yakalaması için birkaç yıl geçmesi gerekti.
Bu resimde engerek yılanının kayalık uçurumlardaki küçük mağaralarda oturduğu ve kuyruğunu açık alana uzattığı görülüyor. Daha sonra seğirir cazibesi Talihsiz bir kuşun dikkatini çeken olağanüstü derecede ikna edici bir örümceğin taklidi. Av, örümceği koparmak için uçarken, yanlışlıkla yemeğin kendisi haline gelir.
Ancak Ruane ve meslektaşlarının ilgisini çeken, yemin içinde olup bitenler oldu.
Örümcek kuyruğu evrimsel bir yeniliktir.
Sarah Ruane
Bunu kesin olarak çözmek için, gerçek örneklere zarar vermeden deri ve pulların altına bakmak için yılanlardan bazılarını CT tarayıcılarına koydular ve hiçbir şey bulamadılar.
Ruane, “Kuyruk diğer tipik yılan kuyrukları gibi sona erdi ve bu oldukça şaşırtıcıydı” diyor. “Örümceğin uzantılarında kemiklerin olmasını beklemiyordum ama kuyruğun sonlanmasının daha az tipik olacağını da düşündüm.”
Yılanın kuyruğunun CT taraması, bunun son derece normal bir şekilde bittiğini gösteriyor.
Resim Sara Ruane ve Stephanie Smith’in izniyle
İnanılmaz morfolojilerin evrimi
Ancak bilimin çoğunda olduğu gibi olumsuz sonuçlar bile önemlidir. Yılanlar ve onların olağandışı dış morfolojileri söz konusu olduğunda, altta yatan yapıların bu kadar tanıdık olması bize çok şey anlatabilir.
Ruane, “Bunun gibi sıra dışı hayvanları incelemek, yeniliği mümkün kılan gelişimsel, genetik, morfolojik ve davranışsal mekanizmaları ortaya çıkarabilir ve artık CT taraması gibi bu hayvanları yeni yollarla incelememize olanak tanıyan teknolojilere sahibiz” diye açıklıyor.
“Örümceğin kuyruğu, yapının yeni bir işlev için yeniden tasarlandığı evrimsel bir yeniliktir. Bu, bilimdeki çok daha büyük bir soruyu akla getiriyor.” evrimsel biyoloji. Evrim daha önce var olmayan bir şeyi nasıl üretiyor?”
Kuyruk aynı zamanda olağandışı özelliklerin, alttaki iskelette herhangi bir iz bırakmadan nasıl evrimleşebileceğini anlamamıza da yardımcı olabilir. Bunun uzun vadeli etkileri olabilir.yok olmuş yaratıklar ve onların milyonlarca yıl önce yaşamış olabileceklerini nasıl yeniden yaratıyoruz.
News
