Şunu hayal edin: kendinize çok hoş bir şey buldunuz dinozor yumurtası içinde korunmuş embriyo ile tamamlanmıştır. Daha da iyisi, oldukça eski (aslında 190 milyon yıl civarında) ve bilimin bildiği en eski dinozor embriyolarından birini temsil ediyor. Tek sorun şu ki, onu yok etmeden içeriye nasıl bakacaksınız?
Bu makalenin geri kalanı bir ödeme duvarının arkasındadır. İçeriğin tamamına erişmek için lütfen oturum açın veya abone olun.
A 2020 çalışması öğrenmek için yola çıktık kaç yaşında Bilimin bildiği en eski dinozor embriyolarından bazıları öldüğündeydi. Bu arada, dinozor embriyolarının onları açmadan ne kadar geliştiğini tahmin etmek için yeni bir niceliksel yöntem tanıttı. Minik kafataslarının 3 boyutlu olarak yeniden yapılandırılması, bazıları daha önce dinozorlarda hiç görülmemiş olan en küçük ayrıntıların ortaya çıkarılmasını içeriyordu.
Yedi fosilleşmiş bir kavrama Massospondylus carinatusyumurtalar, Fransa’nın Grenoble kentindeki Avrupa Senkrotron Radyasyon Tesisi’ndeki (ESRF) parçacık hızlandırıcıya yolculuk etti; yumurtadan hiç çıkmamış birkaç yavru dinozor için oldukça büyük bir yolculuktu bu. Burada, 844 metre uzunluğundaki (2.769 fit uzunluğunda) bir elektron halkası, ışık hızına yakın bir hızda hızlandırılarak, fosilleri rakipsiz bir mikroskobik ayrıntı düzeyinde tarayan yüksek güçlü X-ışını ışınları yaymalarını sağladı. Bu teknik şu şekilde bilinir: senkrotron X-ışını görüntülemeve birçok avantajla birlikte gelir.
“Bir sinkrotronun laboratuvar CT tarayıcısına göre birçok avantajı vardır.” Kimberley ŞapeliO zamanlar Güney Afrika’daki Witwatersrand Üniversitesi’nde görev yapan çalışma yazarı ve omurgalı paleontoloğu PhD, şunları söyledi: IFLSbilim“Örneğin bir senkrotron kaynağı, bir hastanenin X-ışını kaynağından yüz milyar kat daha parlaktır.”
“İkincisi, sinkrotron radyasyonunun özellikleri onu yoğunluk kontrastına karşı binlerce kat daha duyarlı hale getiriyor; bu da kemikleri çevreleyen kaya matrisinden ayırmanın çok daha kolay olduğu anlamına geliyor.”
Yedi yumurtadan yalnızca üçünün embriyonik kemik içerdiği bulundu ve büyük soruya gelince: Talihsiz bebekler kaç yaşındaydı? Embriyoları tavuk, timsah, kaplumbağa ve kertenkelelerin embriyolarıyla karşılaştırdılar; hangi kafatası kemiklerinin kemikleşmeye başladığına ve bunların ne kadar gelişmiş olduğuna dikkat ettiler. Bu onların, bebek dinozorların öldüklerinde kuluçka döneminin yalnızca yüzde 60’ını tamamlamış olduklarını tespit etmelerini sağladı. Yumurtadan çıkmaya yakın bile değil.
Taramaların özgüllüğü, yalnızca birkaç mikronluk çözünürlükte emsalsizdi; bu, son derece ince embriyonik kemikleri yakalamaya yetecek kadar inceydi. Sonuçta ortaya çıkan 3 boyutlu yeniden yapılandırmaların bilim adamlarının beklemediği özellikleri ortaya çıkarması hiç de şaşırtıcı değil.
Chapelle, “Bu embriyoların sadece dişlere değil, aynı zamanda iki tip dişe de sahip olduğunu öğrendiğimde gerçekten şaşırdım” dedi. ifade. “Dişler o kadar küçük ki genişlikleri 0,4 ila 0,7 mm arasında değişiyor. Bu bir kürdanın ucundan daha küçük!”
Bunların, bazı yaşayan sürüngen embriyolarında geçici olarak ortaya çıkan sıfır nesil dişler olduğu düşünülüyor; bu, dinozorlarda daha önce hiç bildirilmemiş bir özellik. Bu durum ayrıca, üç yumurtanın öldüğü sırada yumurtadan çıkmanın çok uzakta olduğu yönündeki göstergeyi de destekliyor.
Oldukça büyük bir kit parçasına ihtiyaç duyulmasına rağmen, çalışma, dinozor yumurtası embriyolarının ne kadar eski olduğunu onları parçalamadan çözebileceğimiz kavramının kanıtıydı. Bununla birlikte, kırılmış bir dinozor yumurtasının içine bir göz atmak isterseniz, takma adı verilen bu neredeyse tamamlanmış örneğe göz atın. Bebek Yingliang.
News
