DOLAR 50,43250,05%
EURO 55,4146-0,18%
ALTIN 6.126,66-1,77
BITCOIN 3256234-0.0041200000000000004%
İstanbul
19°

PARÇALI BULUTLU

SABAHA KALAN SÜRE

Diyarbakır’ın Kayıp Manastırı: Mar İliya

Diyarbakır’ın Kayıp Manastırı: Mar İliya

ABONE OL
Kasım 17, 2026 03:44
Diyarbakır’ın Kayıp Manastırı: Mar İliya
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Last Updated on Kasım 17, 2026 by cegamedya

Diyarbakır, yüzyıllar önce ev sahipliği yaptığı eğitim ve bilim merkezleriyle de dikkati çekiyor. Kentin güneybatısında, bugünkü Çarıklı çevresinde bulunduğu aktarılan Mar İliya Manastırı, geçmişte önemli bir ilim ve eğitim merkezi olarak öne çıkıyordu.

Tarihî kaynaklarda yer alan bilgilere göre manastır, farklı bölgelerden gelen rahiplerin ve eğitim almak isteyen öğrencilerin buluşma noktasıydı.

Burada çok sayıda kitabın toplandığı geniş bir kütüphane oluşturulmuş, farklı alanlarda eserler bir araya getirilmişti.

ÖĞRENCİLER FARKLI BÖLGELERDEN GELİYORDU

Abul Faraç Tarihi’nde aktarılan bilgilere göre, manastırın inşasının tamamlanmasının ardından farklı yerlerden rahipler buraya gelmiş, eğitim almak isteyen öğrenciler de manastıra sığınmıştı.

Aynı kaynakta, çok sayıda yazarın yetiştiği ve farklı alanlara ait kitapların toplandığı manastırın zamanla bir yüksek eğitim merkezi haline geldiği ifade ediliyor.

DİYARBAKIR VE METROPOLİT

<!–

Gözden kaçırmayın

–>

Diyarbakır’da Artuklular kurdu: Dünyada bir ilkti!

Diyarbakır’da Artuklular kurdu: Dünyada bir ilkti!

İçeriği Görüntüle

Mar İliya Manastırı’nın kütüphanesinin, yalnızca kendi döneminin değil, sonraki yüzyılların da önemli bilgi merkezlerinden biri olduğu aktarılıyor.

Metinde yer verilen bilgilere göre, kütüphanenin XII. yüzyılın ortalarına kadar varlığını sürdürdüğü kaydediliyor.

Diyarbakırlı Metropolit Yuhanna’nın 1203 yılında kütüphanedeki kitaplara yeni eserler eklediği belirtilirken, Urfalı Mar Yakub’un ”Yaratılışın Altı Günü” adlı eserinin de Diyarbakır’daki bu kütüphaneden Musul’a götürüldüğü aktarılıyor.

MANASTIRDAN BUGÜNE ESER KALMADI

Kankırt’taki Mar İliya Manastırının, yüzyıllar boyunca çeşitli onarımlardan geçtiği ve 1172 yılında Patrik Mihael’in manastırın odalarını tamir ettirdiği, 1484 yılında kilise bölümünde onarım çalışmaları başlatıldığı, 1724 yılında ise Patrik İgnatius Şükrullah’ın manastırın bakım ve inşaat işleriyle ilgilendiği kaydediliyor.

Günümüzde manastırdan herhangi bir fiziksel kalıntı bulunmuyor.

Kaynak: Aziz Günel, Türk Süryaniler Tarihi; Gregory Abul Faraç, Abul Faraç Tarihi; Prof. Dr. Yusuf Kenan Has

En az 10 karakter gerekli


HIZLI YORUM YAP