20. yüzyılın en önemli ve etkili modern sanatçılarıyla derin ilişkiler geliştiren Fransız galeristi Daniel Lelong, bu sabah 92 yaşında öldü.
“Uzun, iyi bir hayat yaşadı.” Mary Sabbatino, başkan yardımcısı ve ortağı Lelong Galrie & Co., anlattıArtNews.1990 yılında Lelong ile çalışmaya başladı. “Her zaman üzücü, bilirsiniz, ama bu bir trajedi değil. Gerçekten büyük bir hayattı. Hayatından zevk aldı. Her zaman hissedebiliyordun. Her zaman bir gülümsemesi vardı. Sanat satıcısı olmaktan gerçekten mutluydu.”
Galerinin CEO’su ve kalan orijinal ortağı Jean Fremon, ArtNews Bir e -postada, “Ne diyebilirim? Daniel ve ben son 50 yıldır iş ortaklarıyız. Daniel’i tanıyan herkes onu sıcak ve pozitif bir insan olarak hatırlayacak.”
Fremon, Lelong’un son 15 yılda isim galerisinde günlük işten geri adım attığını, ancak iki adamın “bu son günlere kadar” yakın bir ilişki sürdüğünü belirtti.
1933 yılında Nancy, Fransa’da doğan Lelong hukuk okudu ve Conseil d’état’ta memur olarak çalıştı. Daha sonra esnek Fransız sanat satıcısı, koleksiyoncu ve yayıncı Aimé Maeght, Lelong’u ilk çağdaş sanat vakfı ve müzesi olan Marguerite ve Aimé Maeght Vakfı olacağının tüzüğünü hazırlamaya davet etti.
Lelong deneyimi “heyecan verici bir macera” olarak nitelendirdi. “Böyle bir statü için bir model yoktu: O zamanlar Fransa’da çağdaş sanat veya modern sanat vakfı yoktu” söylenmiş Flaş sanatı 2014 yılında.
Vakıf 1964’te açıldı ve Lelong, Galerie Maeght’ta tam zamanlı çalışmaya başladığı işinden izin alınmasını istedi.
Galeride Lelong’a ulaşım, sigorta ve finansal konular gibi yönetim görevleri verildi. Ayrıca modernist ikonlar olacak birçok sanatçı için sergiler üzerinde çalıştı: Joan baktı– Alexander Calder– Marc Chagall– Alberto GiacomettiAntoni Tàpies, Francis Bacon ve Eduardo Chillida.
1981’de Maeght öldü ve Lelong, Jean Frémon ve Jacques Dupin ile birlikte Galerie Maeght-Lelong’un direktörü oldu. 1987’de Galerie Lelong & Co. oldu. 1985’te New York’ta bir yer açtılar. Zürih’te de bir yer vardı.
Sabbatino, “Farklı bir zamandan bir sanat satıcısıydı, değil mi?” Dedi. “İlk sanatta Basel’de gösterdi [1970]. Diyelim ki, 20. yüzyılın ortalarında 60’lı yıllardan itibaren, birçok insana kayboldu, değil mi? Çünkü bunu yaşayan, hayatta olan insanlar çok azdır. ”
“Hayatı gerçekten sevdi. Çok olumlu bir insandı. Her zaman parlak tarafa baktı. Sanatçıları gerçekten seviyordu. İnsanları sevdi. Bu küçük bir özellik gibi görünüyor, ama aslında sızdı, galeride her şekilde koştu. İnsanlarla gerçekten ilgileniyordu ve onlardan zevk aldı.
Kariyeri boyunca Lelong, Jaume Plensa, Jannis Kounellis ve Sean Scully gibi sanatçılarla derin ilişkiler geliştirmeye devam etti. Sabbatino, “Pierre Alechinsky, Daniel ve onun ile aynı yaşta, tüm kariyeri galeride” dedi.
Lelong ayrıca Norman Braman, Joseph H. Hirshhorn ve Jon Shirley gibi büyük koleksiyonculara birçok eser sattı. Sabbatino, “Braman’ın Florida’daki evi, tüm bu kalders, tüm bu Mirós, Daniel ile olan uzun dostluğundan geldi” dedi. “Her zaman, ‘Joe Hirshhorn galeriye gelirdi ve tüm şovu alırdı.’ Hirshhorn’da birçok eser [Museum and Sculpture Garden in Washington, DC] Galerie Lelong’dan ya da bazı sanatçıların birçoğundan geldi. ”
“Birçok koleksiyon inşa etmede çok etkili oldu.”
Lelong ayrıca, bir tane Calder ve Miró’nun katalogunun kızı Ariane Lelong-Mainaud tarafından yazılan birkaç cilt katalogu da dahil olmak üzere kitaplar yazdı ve yayınladı.
Galerinin dışında, Lelong’un diğer ilgi alanları arasında müzik sevgisi ve şarkı söylemeyi içeriyordu. “Konserler verdi,” dedi Sabbatino büyük bir kahkaha ile. “İlk Léo Ferré anket albümümün ondan hediye olarak geldiğini hatırlıyorum. [He] onun bir arkadaşıydı. “
Ayrıca dünyanın en ünlü tenis yarışmalarından birine sanat getirdi. 1980’de Lelong ve eski Fransız tenis oyuncusu Jean Lovera getirme fikrini buldu Fransız Açık’a Sanat Fransız Tenis Federasyonu ve Roland Garros Komitesi ile Galerie Lelong & Co. arasındaki ortaklık yoluyla. Her yıl, turnuvanın resmi posterini tasarlamak için farklı bir çağdaş sanatçı seçildi. Valerio Adami ve Eduardo Arroyo seçilen ilk iki sanatçıydı. Miró, posterleri 1991’de tasarladı ve Tàpies 2000’de seçildi.
Özellikle Sabbatino, Lelong’un odağının sadece sanatçıları için birincil pazarda olduğunu söyledi. “Ona dediğimde, ‘Biliyor musun, Daniel, biliyorsun, tüm dünyada her büyük Miró ve Calder’ı sattın. Neden onları tekrar satmaya çalışmıyoruz?’ ‘
Sabbatino’ya, “Bu başka bir kariyer ve bu benim değil” dedi.
Lelong son birkaç gün hasta olduktan sonra hastanede öldü. Emekli galerist son birkaç yıldır evine binmiş olsa da, Sabbatino hala mutlu olduğunu söyledi. “Onunla doğum gününde konuştum” dedi. “Şarkı söylüyorlardı. Şampanya vardı. Her şeyin parlak tarafına baktı.”
News
