Ayılar bize karşı yumuşak mı davranıyor? Yüzyıllar boyunca insanlarla yakın çevrede yaşadıktan sonra, kahverengi ayı popülasyonu, kudreti ve mantıksız mizacıyla ünlü bir tür için alışılmadık derecede sakin hale gelecek şekilde evrimleşti.
Apenin boz ayısı (Mars ayılarıMarsika boz ayısı olarak da bilinen), orta İtalya’nın dağlarında bulunan, vahşi doğada yalnızca 50 kadar bireyin kaldığı kritik derecede tehlike altındaki bir alt türdür.
Diğer Avrupa boz ayılarından yaklaşık 2.000 ila 3.000 yıl önce ayrıldılar, bu da o zamandan beri tamamen izole oldukları anlamına geliyor.Roma zamanları. Biraz daha küçük vücut boyutları, benzersiz yüz özellikleri ve insan topluluklarına yakın yaşama toleransı ile boz ayı kardeşlerinden ayrılırlar.
Yeni bir çalışmada, Ferrara Üniversitesi’ndeki bilim insanları, bu yoğun izolasyonun ve benzersiz koşulların DNA’larına nasıl kazındığını görmek için 12 Apenin kahverengi ayısının genomlarını sıraladı. Bu genomlar daha sonra Slovakya’daki daha büyük bir Avrupa popülasyonu ve Amerikan boz ayılarının genomlarıyla karşılaştırıldı.
Analiz, İtalya’daki Apenin popülasyonunun diğer kahverengi ayılarla karşılaştırıldığında daha yüksek akrabalı çiftleşme oranları yaşadığını gösterdi; küçük, tenha popülasyonları göz önüne alındığında bu şaşırtıcı değil.
Ek olarak araştırma, davranış ve saldırganlıkla ilgili genlerde doğal seçilimin işaretlerini ortaya çıkardı.
Ferrara Üniversitesi’nden çalışma yazarı Giulia Fabbri, “Daha da ilginci, Apenin kahverengi ayılarının aynı zamanda saldırganlığın azalmasıyla ilişkili genlerde seçici imzalara sahip olduğunu gösterdik” dedi. ifade.
Dostluk muhtemelen birkaç farklı yoldan nüfusun bir özelliği haline geldi. Yaklaşık 2.000 ila 3.000 yıl önce, nüfus ilk kez belirginleştiğinde, Orta İtalya’da tarımın hızla yayılması ve insan faaliyetlerinin artması yaşandı. Ormanlar kesilip parçalandı ve ayılar daha geniş Avrupa nüfusundan izole edildi. Saldırgan bireylerin insanlarla karşılaşmaları sırasında öldürülme olasılıkları daha yüksekken, daha sakin ayılar hayatta kaldı ve genlerini aktardı.
Araştırmaya katılan bir diğer araştırmacı Giorgio Bertorelle, “Bulgularımızın genel sonuçları açık” dedi. “İnsan-yaban hayatı etkileşimleri genellikle bir türün hayatta kalması için tehlikelidir, ancak aynı zamanda çatışmayı azaltan özelliklerin evrimini de destekleyebilir. Bu, insan faaliyetlerinden ağır ve olumsuz etkilenen popülasyonların bile, örneğin yeniden stoklama yoluyla seyreltilmemesi gereken genetik varyantları barındırabileceği anlamına gelir.”
Apennin kahverengi ayıları, habitat kaybı ve insanların müdahalesi nedeniyle tehdit altında olmaya devam ediyor, ancak genetiklerinde başka bir kusur sessizce gizlenmiş olabilir. Şubat 2025’te İtalyan araştırmacılardan oluşan başka bir ekip kurmakAyıların mitokondrilerini etkileyen ve hücresel enerji üretimini bozan bir genetik mutasyona sahip olduğu ortaya çıktı.
Nüfus değişen dünyaya önemli ölçüde uyum sağladı, ancak henüz tehlikeden kurtulmuş değil.
Yeni çalışma dergide yayınlandı Moleküler Biyoloji ve Evrim.
News
