Albert Camus, “Hayatın yaşam değeri olup olmadığını değerlendirerek, felsefenin temel sorusunu cevaplamanın önemi var,” diye yazdı Albert Camus Edebiyattaki en ayık açılış sayfalarından biri. İşte buradasınız, olumlu, bilinçli ya da değil, şimdi birincisinden dalgalanan ikinci temel soruyla karşı karşıya kaldınız: nasıl yaşayacaksınız?
Belki de hayatta olmanın en keskin, en tekrarlayan şoku, kimsenin size hazır bir cevap veremeyeceği-ebeveynleriniz veya öğretmenleriniz değil, Kutsal Kitap veya Stoizm değil, psikoterapi veya psilosibin değil, eski Dharma öğretmeni veya yeni Papa değil. Sadece hayatın kendisi. Sadece Seamus Heaney “Kendi gizli bilginiz,” Hayatınızı öğrenmek için harcayabilirsiniz, ancak sesini kafa karışıklığı ve Din Dinleri aracılığıyla ayırt edecek kadar ve sessiz olursanız, her zaman size fısıldar.
Bu anlamda, Nietzsche haklıydı Dikkat Bu “Kimse size senin ve sadece sizin hayatın nehrini geçmeniz gereken köprüyü inşa edemez.” Bir diğerinde, hayatı, ıslanmadan izlemeyi ve geçmeyi beklediğiniz bankalarda durduğunuz bir nehir olarak tasvir etmekte yanlıştı. Hayır: Sen susun. Siz canlı olan diğer her şeyin diğer molekülleri arasında bir moleküldesiniz, yaşamın kendisi arasında yaşayan yaşam akışı, kendi başına bir cevap.
Bu yüzden, Marie Howe’nin yedek ve çarpıcı şiiri “The Maples” ı, tüm dünyanın felsefesini birleştireceğim. Yeni ve Seçilmiş Şiirler (halk kütüphanesi)-ona Pulitzer Ödülü’nü kazanan bir kitabın benedictiction-Debussy’nin sesine fidan-şömine Rose Hanzlik tarafından okundu:
Akçaağaç
Marie Howe tarafından
Evin arkasındaki akçaağaç standını sordum,
Hayatımı nasıl yaşamalıyım?
Dediler ki, Shhh Shhh Shhh…
Nasıl yaşamalıyım, sordum ve yapraklar dalgalanıyor ve parlıyor gibiydi.
Kendi dilinde bir şubeden çağrılan bir kuş,
Ve bir daldan, bahçenin karşısında, başka bir kuş cevapladı.
Bir sincap bir gövdeyi karıştırdı
Sonra bir dalın uzunluğu boyunca.
Hareketsiz durdum, diye düşündüm
Bunu ne kadar sürebileceğinizi görün.
Sadece birkaç dakika boyunca durmaya çalışın,
Işık kırma içme
Aynı ortamda aynı soruya iki akraba cevabı olan çift – Mary Oliver’s “Kıyıya iniyorum” ve Anna Belle Kaufmann’s “Soğuk teselli” – Sonra Marie’nin Zamansız’ı tekrar ziyaret et insan olmanın ilahisi.
News
