Sorun bilimin kendisi değil – faydalı amacını nasıl yanlış anladık ve yanlış uyguladık.
Doğal felsefeden bilime
“Bilim” kelimesi 19. yüzyıla kadar geniş bir şekilde kullanılmadı ve yavaş yavaş “doğal felsefenin” yerini aldı. Ancak bu, dilsel bir değişimden daha fazlaydı – bilginin nasıl organize edildiği ve anlaşıldığı konusunda bir dönüşüm olduğunu gösterdi.
Eski Yunanistan’dan Aydınlanma boyunca, şimdi bilim dediğimiz şey anlam sorularına derinden bağlıydı. Bu sadece yıldızlar ve taşlarla ilgili değildi, ama düzen ve amacı tuttuğuna inanılan bir kozmodaki yerleri hakkında. Aristotle, Galileo ve Newton gibi düşünürler metafizik, teoloji ve etik ile birlikte bilgi sürdürdüler. Onlar için dünyanın nasıl çalıştığını anlamak, neden önemli olduğundan ayrılamaz.
Scientia’dan türetilen – bilgi için latin – bilim çok daha dar bir şey ifade etti: doğal dünyanın ampirik, test edilebilir çalışması. Bu yeniden tanımlama bilim adamlarının kendileri tarafından değil, sanayileşen bir dünyanın baskısı ve talepleri tarafından yönetildi.
Fosil yakıtlar ve fabrikalar 19. yüzyılda toplumu yeniden şekillendirdikçe, ilerlemeye hizmet etmek için bilgi yeniden düzenlendi. Fizik, kimya ve biyoloji gibi disiplinler endüstriyel talepleri karşılamak için oyulmuştu. Bilimsel toplumlar oluşturuldu, yöntemler standartlaştırıldı ve bilim bir meslek haline geldi. Ölçüm ve tahmin öncelikli hale geldiğinde, bilim bir fayda ve kontrol aracı olarak yeniden markalaşmıştır.
Doğal felsefe kaybolmadı – parçalandı. Ampirik tarafı modern bilime dönüşürken, yansıtıcı kalbi felsefe, teoloji ve epistemolojiye dağılmıştı. Bir zamanlar birleştirilmiş bir anlayış arayışı olan şey parçalanmış ve sessizleşti. Bilimin yükselişi hassasiyet ve güç getirdi, aynı zamanda modern miyopi olan vizyonun daralması getirdi. Güç ve hassasiyet kazandık, ancak değerli bir bilgelik kaybettik
Bilimin niyeti
Bilim sadece dünyayı açıklamakla ilgili değil, merak, alçakgönüllülük ve özenle onunla etkileşim kurmakla ilgilidir. Hem görünür hem de görünmez olanı şekillendiren gizli desenleri arar.
Bize verdiği araçlar – Teknolojiler, İlaçlar, Yöntemler – değerlidir, ancak mesele değil.
En iyi ihtimalle, bilim disiplinli bir merak şeklidir. Doğa ile ilişkimizi, çıkarılabilecek veya kontrol edilebileceklere indirgemek yerine derinleştirir. Sadece nasıl ayrıldıklarını değil, işlerin birbirine nasıl uyduğunu ortaya çıkararak bilgeliği davet eder.
Yine de bugün, sezgisel, mekanik bütüncül üzerindeki analitik olanı vurguluyoruz. Veriler anlamın yerini aldı. Bu dar dünya görüşü – materyal, ölçülebilir ve kontrol edilebilir – hem çevresel bozulmayı hem de manevi bağlantıyı körükledi.
Azaltma
Modern düşünme indirgemecilik üzerine inşa edilmiştir: basitleştirme, izole etme ve düzeltme dürtüsü. Derin yansıma, tefekkür üzerindeki eylem üzerindeki hızlı çözümleri destekliyor.
Fosil yakıt emisyonları küresel ısınmaya neden olur. Hızlı çözüm, fosil yakıt kullanımını durdurmaktır. Basit bir düzeltme.
Bu zihniyette, karmaşıklık bir sıkıntı ve belirsizlik bir zayıflıktır. Daha geniş perspektifler hoşgörülü olarak görülür. Basitlik kraldır – sadece kolu bulun, çekin ve devam edin.
Kesinlik kutsaldır. Şüpheyi kabul etmek veya zihninizi değiştirmek entelektüel alçakgönüllülük değildir – başarısızlıktır. Her sorunun bir düzeltmesi olmalı, her soru net bir cevap. Bu sadece bilimdeki birkaç kişi değil, modernliğin baskın dünya görüşü.
İnsan öngörüsünün merkezinde, bilimle olan tedirgin ve genellikle incelenmemiş bir ilişkisi yatmaktadır. Bilimi sadece bir araç olarak değil, bir dünya görüşü olarak görmeye geldik. Bir zamanlar doğayı keşfetmek için bir yöntem, şimdi Batı’nın kültürel pusulası olarak hareket eder ve bir zamanlar din tarafından işgal edilen alanı doldurur. Giderek istikrarsız hisseden bir dünyada, kesinlik için bilime yöneliyoruz. Fakat bu kesinlik genellikle bir yanılsamadır.
News
