C vitamini üretemeyen fareler, parazitik hastalık olan schistosomiasis’e ve muhtemelen benzer parazitlere karşı korunmaktadır. Bu bulgu, evrimsel yolculuğumuzun derinliklerinde insanların neden vücudumuz için en önemli moleküllerden birini üretme yeteneğini kaybettiğini, bizi gıda kaynaklarına, bazen de kendi maliyetimize bağımlı olmaya zorladığını nihayet açıklayabilir.
1960’lı ve 70’li yıllarda Linus Pauling, iki kişinin nadir sahibi olarak kazandığı güvenilirliği kullandı. Nobel Ödülleri insanların tavsiye edilen dozların çok üzerinde miktarda C vitamini tüketmesi gerektiği fikrini desteklemek. İddiasını desteklemek için bir keçinin her gün ürettiği askorbat (C vitamini dediğimiz molekül) miktarını içeren bir test tüpünü havaya kaldırıp bunu sağlık otoritelerinin önerdiği dozla karşılaştırırdı. Pauling, keçinin CDC’nin bilmediği bir şeyi bildiğini öne sürüyordu.
Çoğu bilim adamı Pauling’le aynı fikirde değildi ve sonraki kanıtlar onun iddialarının doğru olduğunu gösterdi. en iyi ihtimalle abartılıancak bu gösteri bir soruyu gündeme getirdi: neden keçiler askorbik asit yapabiliyor da biz yapamıyoruz? Aslında çoğu hayvan molekülü kendisi üretebiliyor ve bu da insanları beslenme yoluyla bu moleküle erişmesi gereken azınlık arasında bırakıyor. Yeni bir çalışma, kendimizi parazitlere karşı daha az savunmasız hale getirmek için kapasitemizi düşürdüğümüzün kanıtını sunuyor.
Çoğu hayvan, askorbat yapmak için L-gulonolakton oksidaz (GULO) enzimini kullanır, ancak bazıları bunu diyetlerinden, özellikle meyve ve sebzelerden almaya güvenir. Lemurlar dışındaki primatlar kendi askorbatlarını üretemezler; aynı şey meyve yarasaları, bazı kemirgenler, balıklar ve kuşlar için de geçerlidir. Kayıp birkaç kez gelişti ve bir nedeni olmalı.
Fudan Üniversitesi’nden Gongwen Chen şunları kaydetti: Schistosoma mansoni sorumlu olan solucanlar şistozomiyazyumurtalarının gelişmesi için C vitaminine ihtiyaçları vardır. Chen ve meslektaşları, kendi C vitaminini üretemeyen hayvanların daha az C vitaminine sahip olduğunu, bunun da solucanların üremesini zorlaştırdığını öne sürdü. Belki de parazit önleyici ilaçlardan önce ara sıra yakınlaşmaya değerdi. iskorbüt hastalığı parazit üreme döngüsünü kesintiye uğrattıysa.
Bu fikri test etmek için Chen ve ortak yazarlar enfeksiyona verilen yanıtı şu şekilde karşılaştırdılar: S.mansoni GULO enzimine sahip sıradan fareler ve onu üretmeyecek şekilde değiştirilmiş bir cins. Bir hafta içinde solucanlar çok farklı askorbat seviyelerine sahip oldular. S.mansoni konakçılarından askorbat elde ettiler, ancak büyümeleri benzerdi.
Başka bir deyişle, S.mansoni yaşamak için konağın askorbatına ihtiyaç duymaz. Ancak üremek farklı bir konudur. Parazitler, GULO eksikliği olan farelerde, bu fareler bol miktarda C vitamini içeren bir diyetle beslenmediği sürece çoğalamadı.
Bu, fareler ve potansiyel olarak şistozomiyaz ile enfekte olmuş diğer hayvanlar (iskorbüt veya solucanlar) için kazanılamayan bir durum gibi görünebilir. Her biri sizi öldürebilir, ancak iskorbüt bunu daha güvenilir bir şekilde yapacaktır, o yüzden belki kendi C vitamininizi yapıp solucanlarla başka bir şekilde savaşmayı deneyebilirsiniz?
Çoğu hayvanın izlediği yaklaşım bu, ancak yazarlar başka bir seçeneğin daha olduğunu belirtti. GULO olmayan farelerin C vitamini alımını dört haftalık bir döngüde değiştirdiklerinde, farelerin her iki durumdan da nispeten etkilenmediğini buldular. vitamini Solucanlar yumurtlamaya çalıştıkları sırada C seviyeleri yeterince düşüktü ve yeni bir nesil üretemeyeceklerdi; ancak fareler, bırakın ölmeyi, iskorbüt hastalığının erken belirtilerini bile göstermediler. Bu döngüde denenen 19 fareden yalnızca biri çalışma döneminde öldü, kendi askorbatını üreten farelerin çoğu ise parazit tarafından öldürüldü.
Yıl boyunca aynı diyeti uygulayan bir hayvan için, geçici C vitamini eksikliğinin nasıl işe yarayacağını görmek zordur, ancak mevsimsel diyetler oyunun kurallarını değiştirebilir. C vitamini açısından zengin ziyafet gıdalar mevcut olduğunda meyveyi severler ve diğer zamanlarda yumurta üretimini engelleyecek kadar hafif bir eksiklik yaşarlar.
Açıkçası bu riskli bir stratejidir; eğer kişinin ana C vitamini kaynağı bir yıl geç kalırsa veya hiç üretmezse iskorbüt sizi vurabilir. C vitamini açısından zengin besinler çok fazlaysa, seviyeler hiçbir zaman parazitin üremeden ölmesine neden olacak kadar düşmez.
Bununla birlikte, konakçı parazitten tamamen kurtulamasa bile bu yaklaşımın faydaları vardır. Yazarlar, C vitamini kesintisinin üreme döngüsünü tamamen durdurmasa bile yumurta üretimini azaltabileceğini buldu. Yumurtaların organlara yerleştirilmesi, parazitin konakçıya zarar vermesinin başlıca yollarından biri olduğundan, ne kadar az yumurta olursa o kadar iyidir. Düşük yumurta üretimi aynı zamanda parazitin dışkı yoluyla bulaşma olasılığını da azaltır; bu, sosyal bir hayvanda oldukça arzu edilen bir özelliktir.
Atalarımızın GULO’yu terk etmesinin bedelini sıklıkla insanlar ödedi. Keşif çağında iskorbüt, uzun süredir denizcilerin önde gelen katillerinden biriydi. yolculuklar. Tarih kitapları, hastalığın Atlantik’i köle olarak geçmeye zorlanan çok daha fazla sayıda tutsağı öldürdüğü gerçeğine daha az dikkat ediyor; denizciler daha sonra deneylerden yararlandı köleler üzerinde yapıldı durumu tedavi etmek için.
Bugün bile iskorbüt hastalığının daha hafif biçimleri sık sık ortaya çıkıyor taze gıda bulmanın zor olduğu yerler. İskorbüt hastalığının yanı sıra düşük C vitamini, kırmızı kan hücrelerinin üretiminin azalması, zayıf kemik gelişimi ve diğer birçok etkiyle ilişkilidir.
Bununla birlikte şistozomiyaz da önemli bir öldürücüdür ve yakın zamana kadar bu durum çok daha fazlaydı. Muhtemelen kendi askorbatımızı kendimiz yapsaydık, bu daha da büyük bir tehdit olurdu.
Günümüzde schistosomiasis’e karşı ilaçlar, düzensiz C vitamini kısıtlamasından daha iyi bir yaklaşımdır, ancak belki de mevsimsel beslenmeyi savunanların haklı olduğu bir nokta vardır.
Çalışma şurada yayınlandı: Ulusal Bilimler Akademisi Bildirileri.
News
