Bazıları savaşın insanlık tarihinin motoru olduğunu söylüyor. Yaban hayatı ve yaşadıkları ekosistemler için de aynı şey söylenebilir. Son zamanlarda yapılan araştırmalar, Rus-Ukrayna çatışmasının tankların, bombaların ve insansız hava aracı sürülerinin ortasında yaşayan başıboş köpeklerin doğal seçilimini nasıl etkilediğini inceledi.
Ukrayna’daki Lviv Üniversitesi’nden bilim insanları, Polonya ve Avusturya’dan meslektaşlarıyla birlikte 763 kişiden veri topladı köpekler Ukrayna’nın üç bölgesinde: biri doğuda cephe hattına yakın, biri merkezi “tehlikeli bölgeler”de ve diğeri nispeten güvenli batı bölgelerinde.
Nüfus düzeyinde, savaştan etkilenen ortamlarda yaşayan köpeklerin daha güvenli bölgelerdekilere göre daha küçük vücutları, daha sivri kulakları ve daha uzun burunları olduğu görüldü. Bu sözde “vahşi tip” özellikler – daha çok kurt atalarıyla ilişkilendirilen özellikler – zorlu ve istikrarsız koşullarda avantajlar sunuyor gibi görünüyor.
Yetersiz beslenme birincil faktörlerden biri gibi görünüyor. Günlük insan yaşamının sekteye uğramasıyla birlikte güvenilir gıda kaynakları da azaldı. Ön cepheye yakın köpekler, kronik kıtlıkla tutarlı olarak daha küçük vücut boyutlarına ve daha düşük bir vücut kitle indeksine (BMI) sahipti.
Ayrıca, kısa burunlar ve kısa burunlar gibi, genellikle insanlar tarafından estetik veya kültürel nedenlerle seçilen özelliklerin de ortaya çıktığı görülüyor. sarkık kulaklar – silah seslerinin yakınında yaşayan köpekler arasında nadiren bulunurdu. Topçu ve terk edilmişliğin şekillendirdiği bir ortamda, sevimlilik hiçbir avantaj sunmuyor ve hayatta kalma, biçim yerine işlevi tercih ediyor.
Gerçekten de çalışma, cephe hattı yakınında çok az sayıda yaşlı veya hasta bireyin bulunduğunu, bunun büyük olasılıkla aşırı koşullardan sağ çıkamamalarından kaynaklandığını belirtiyor.
Ancak bu değişikliklerin genetik düzeyde uzun vadeli bir moleküler evrimi yansıtıp yansıtmayacağı henüz belli değil çünkü çatışma köpeklerde yalnızca birkaç nesil boyunca sürdü. Bunun yerine, öyle görünüyor ki evcil özellikler hayatta kalmayı zorlaştırmış ve üreme başarısını azaltmış olabilir. Ancak yine de bu, doğal seçilimin iş başında olmasıdır.
Çalışmanın yazarları şöyle yazıyor: “Çalışmamız, savaşların, etkileri büyük ölçekli doğal veya insan kaynaklı felaketlerle karşılaştırılabilecek güçlü ve hızlı doğal seçilimin faktörleri olabileceğini gösteriyor.”
Mart 2024’te Mykolaiv Oblast’ta patlamamış bir füzenin yanından bir köpek geçiyor.
Resim kredisi: Işık Damlası/Shutterstock.com
Makale aynı zamanda nasıl olduğunu da vurguluyor savaş serbest dolaşan evcil köpeklerin refahını etkileyebilir. Ön saflarda yaşayan başıboş köpeklerin yüzde 12’ye varan oranda bacak yaralanmaları, eksik uzuvlar, göz kaybı, açık yaralar, yara izleri ve cilt hastalıkları dahil olmak üzere gözle görülür hastalık veya yaralanmaları vardı. Hatta bir kişinin vücudunda kurşun yaraları olduğu da görüldü.
Diğer durumlarda, araştırmacılar davranışlarının aşırı uçlara itildiğini belgelediler.
Makalede, “Çalışmamız sırasında, ön saflarda açık alanda insan cesetleriyle beslenen üç köpek vakası gözlemlendi. Bu köpekler Laika tipi (kurt benzeri vücut oranlarına sahip spitz tipi köpeklerdi), insanlardan kaçıyor ve yaklaşıldığında saldırgan davranıyordu; bu nedenle örnek alınamadı.”
Bir kez daha, çatışmanın nispeten kısa zaman dilimi göz önüne alındığında, bu seçilim baskılarının popülasyon çapında genetik düzeyde nasıl sonuçlanacağını söylemek imkansız.
Ancak tarih paralellikler sunuyor. Mozambik İç Savaşı sırasında her iki taraf da kampanyalarını fildişi kaçakçılığı yoluyla finanse etti. Yoğun katliam, dişi fillerde dişsizliği destekleyen güçlü bir evrimsel baskı yarattı ve fillerin sayısında çarpıcı bir artışa neden oldu. dişleri olmadan doğan dişi filler.
Savaş tarihin değişmezidir. Sonuçlarını ders kitaplarında ve anlaşmalarda görmek daha kolay olsa da, bu çalışmalar silahlı çatışmanın etkisinin insanlar için acil, trajik sonuçlarının da ötesinde, derin ve uzaklara yayıldığının sağlam bir hatırlatıcısıdır.
Çalışma dergide yayınlandı Evrimsel Uygulamalar.
News
