Yüzler, insan etkileşiminin merkezi bir parçasıdır ve bazen tanıştığımız insanlar hakkındaki ana bilgi kaynağıdır. Tarih boyunca, yüzler Büyülenmenin ve korkunun konusu olmuş, birinin kimliğine ve duygusal durumuna dair içgörüler sağlarken aynı zamanda sosyal yargıların ve önyargıların odağı olmuştur. Ve yeni bir incelemeye göre, yüzyıllar boyunca pek çok kültürde cezaların da hedefi olmuşlar.
Antik Mısır’dan Orta Çağ Avrupa’sına ve hatta modern bağlamlarda insanlar, başkalarını cezalandırmak ve aşağılamak için yüzlere saldırmış, kasıtlı olarak şekillerini bozmuştur.
Yüzlerin sosyal etkileşimlerimizde önemli bir rol oynadığını söylemek biraz yetersiz kalıyor. Erken bebeklik döneminden itibaren yüzleri işlemeyi öğreniriz. Aslında bebeklerin görsel dünyası genellikle diğer insanların yüzleriyle sınırlıdır ve doğal olarak diğer insanlardan daha çok bu yüzlerden etkilenirler. nesneler.
Algılanan yüz çekiciliği bir sağlık belirtisi olarak anlaşılabileceğinden, evrimsel tarihimizde de önemli bir rol oynamışlardır. meydan okundu bu fikir.
Ancak etraftaki yargılar çekicilik – hızla yapılan – derin kültürel ve sosyal öneme sahiptir. Tarih boyunca insanlar çekiciliği güvenilirlik ve daha olumlu ahlaki özelliklerle ilişkilendirmişlerdir. Buna karşılık, çekici olduğu düşünülen veya daha az geleneksel yüzlere sahip olanlar genellikle daha az güvenilir ve daha zayıf kişilik özelliklerine sahip olarak görülüyor.
Sosyal anlam kaynağı olarak yüzlere bu kadar yüksek değer biçilirken, tarih boyunca cezaların odağı haline gelmeleri şaşırtıcı değil. Yeni bir inceleme makalesine göre, yasal veya ahlaki ihlalleri cezalandırmanın bir yolu olarak yüzlerin şekli sıklıkla kasıtlı olarak değiştiriliyor.
Yazarlar, “Yüzü hedeflemeye yönelik motivasyonlar, onun kimlik, güzellik, simetri ve sembolik saflıktaki merkezi rolünden kaynaklanıyor olabilir” diye açıklıyor.
Kasıtlı şekil bozmanın en eski kanıtı, Neolitik kafataslarının kalıntılarında görülüyor. güney Suriye. Bunlar kişinin burnuna, üst çenesine ve elmacık kemiklerine verilen hasarı içerir. Ayrıca göz yuvalarını ve ağız bölgelerini tahrif etmeye yönelik kasıtlı çabaların işaretleri de var. Bu bağlamda cezai gelenekler hakkında çok az bilgimiz olsa da bu sakatlamaların sembolik bir düşmanlığı yansıttığı düşünülüyor.
İnsanların yolunu kesmek burunlar veya kulaklarının çıkarılması dünyanın dört bir yanındaki birçok kültürde görülmüştür. Bu genel bir cezaydı Yeni Krallık Mısır (MÖ 1550-1070), çeşitli ihlaller nedeniyle tehdit edildi, ancak belki de her zaman gerçekleştirilmedi. Buradaki fikir, burun ve kulakların alınmasının kişinin öbür dünyadaki ruhuna zarar vereceği, duyularını elinden alacağı ve ilahi olanla etkileşimini sınırlayacağıydı.
Kadınlar genellikle yüzdeki şekil bozukluklarının en yaygın hedefi olmuştur. İçinde Anglo-Sakson İngiltereGenç kadının cezai bir tedbir olarak burnuna, dudaklarına veya alnına zarar verilebilir. Daha sonraki Orta Çağ bağlamlarında, kadınların cinsel sapkınlığın, özellikle de zina yapmanın cezası olarak şekli bozuldu. Mesela Kral Knut’un 2. yasasında zina yapan kadınların burunlarının ve kulaklarının olması gerektiği belirtiliyordu. kaldırıldı.
Benzer uygulamalar Orta Çağ Hindistan’ında da yaşandı ve hukuk kanunlarına kaydedildi. Yüzün kesilmesi, hırsızlık ve saldırıdan zina veya ihanete kadar her şey için bir ceza olabilir.
Daha sonra, modernitenin gelişiyle birlikte insanların birbirlerini çirkinleştirmelerinin yeni yolları ortaya çıktı. 1740’lı yıllardan itibaren insanlar erişim sağladıkça asit saldırıları daha yaygın hale geldi. kimyasallar endüstriyel ölçekte üretilen sülfürik asit gibi. Hatta son yıllarda, örneğin İngiltere ve Doğu Asya’da insanların şekillerini bozmayı amaçlayan saldırılarda asit kullanıldı.
Peki yüzdeki şekil bozukluğunu pek çok farklı yerde bu kadar çekici bir cezalandırma şekli yapan şey nedir? Cevap elbette karmaşık, ancak yeni çalışmanın yazarları birçoğunun cinsiyet veya toplumsal cinsiyetle ilgili faktörler tarafından motive edildiğini, eylemin kendisinin ise ihlalcileri kolayca tanımlamanın/işaretlemenin iyi bir yolu olduğunu öne sürüyor.
Modern bağlamlarda, Doğu Asya’daki yüz sakatlama kurbanlarının neredeyse yüzde 80’i kadındır ve faillerin yüzde 40’ı da mağdurun kendisidir. eşler. Ancak bu cinsiyet yanlılığı başka yerlerde daha az belirgindir. Uganda’da mağdurların cinsiyetleri arasında çok az fark varken Nijerya’da erkekler daha çok bu tür şiddetin hedefi oluyor.
Yazarlar, “Genellikle ahlaki ihlallerin cezası olarak ortaya çıkan ve yasalarla düzenlenen tarihsel yüz şekil bozukluğu örneklerinin aksine, modern yüz şekli bozukluğu daha çok kişisel düzeyde algılanan ahlaki ihlallerin intikamını alma motivasyonundan kaynaklanabilir” diye açıklıyor.
“Birçok vakanın romantik veya cinsel anlaşmazlıklar bağlamında meydana geldiği veya karşıt çetelerin üyelerini aşağılama niyetiyle gerçekleştirildiği görülüyor. Genel olarak yüz şeklinin bozulmasının amacı, öldürme niyetini saklamaktan ziyade aşağılama yoluyla sürekli cezalandırma gibi görünüyor.”
Bu araştırma için önemli bir nokta gibi görünüyor. Zaman ve kültürler boyunca yüzdeki şekil bozuklukları, birinin hayatını sona erdirmekten ziyade kalıcı bir yaptırımla işaretlemenin bir yolu olarak ortaya çıkmış olabilir.
“İnsanlar olarak yüzleri, estetik yargılar aracılığıyla sosyal, kültürel, ahlaki ve üreme açısından değer çıkarmak için kullanırız. Yüzlere kalıcı hasar vermek eski bir yöntemdir. ceza Ekip, algılanan değeri tanımlamak, aşağılamak ve azaltmak için kullanılan algılanan ahlaki ihlaller için “dedi.
“Bu şekilde yüzdeki şekil bozukluğu, bir sosyal gruptaki diğer kişilere sinyaller göndererek kasıtlı olarak estetiği sosyal düzenlemeye bağlar. Yüzleri normdan farklı olarak işaretlemek ahlaki ihlali işaret etmek için kullanılır. Normdan sapma ahlaki bir uyarı sinyali olarak kabul edilirken, estetik normlara bağlılık ahlaki değere işaret eder.”
Ekip, gelecekteki araştırmaların analizini yalnızca mağdurların sonuçlarını değerlendirmekle kalmayıp aynı zamanda failin motivasyonlarını ve sosyo-kültürel etkilerini de inceleyecek şekilde genişletmesi gerektiğini savunuyor.
“Kasıtlı yüz şekli değişikliği olgusunun daha iyi anlaşılması, adli ve kamu sağlığı politikalarının aydınlatılmasına yardımcı olabilir” diye savunuyorlar.
“Önleme, arz yönlü kontrollerin (örneğin, aşındırıcı düzenleme ve izleme) ötesine geçmeli ve muhtemelen yasal olarak yüzdeki şekil bozukluğunu, kalıcı psikososyal zarara neden olan ağırlaştırıcı veya tek başına bir suç olarak tanıyabilir.”
Çalışma dergide yayınlandı Davranış Bilimleri.
News
