Gökbilimciler, tüm gökada üstkümelerinin büyük ebeveynini keşfettiler; bu, şu anda yerel evrende etkileyici olabilecek ve evrenin erken dönemlerinde inanılmaz olabilecek bir gökada yoğunluğudur.
100’den fazla gözlem gecesi boyunca, ODIN projesindeki gökbilimciler Şili’deki Víctor M. Blanco 4 metrelik Teleskobu üzerindeki Karanlık Enerji Kamerasını kullanarak güneydeki gökyüzüne baktılar. Hepsi evrenin 1 ile 3 milyar yıl arasında olduğu dönemden kalma 150 uzak protocluster keşfettiler.
Tüm galaksilerin yaklaşık yüzde 5 ila 10’u, binlerce olmasa da yüzlerce üyesi olan galaksi kümelerinde yaşıyor. Kümeler düğüm noktalarında bulunur kozmik ağmaddenin evrende dağılma şekli.
Kümelerin nasıl ortaya çıktığını anlamak son derece önemlidir ve ODIN projesinin odak noktası da buydu. Bu 150 protoküme arasında özellikle büyük ve takip gözlemleri yapmaya değer iki tane buldular.
Bu ikisi COSMOS-z3.1-A ve COSMOS-z3.1-C olarak biliniyor. Ekip spektroskopik bir analiz gerçekleştirdi; bu, her bireyin ışığını inceledikleri anlamına geliyor. gökada ve mesafesini tahmin ettim. Bu galaksi kümelerinin 3 boyutlu haritasını oluşturmalarına olanak sağladı ve her ikisi de şaşırtıcıydı.
Her iki sistem de gökada açısından oldukça zengindir ve modeller, bunların, yerel evrendeki en büyük gökada kümesi rekorunun sahibi olan Koma kümesinden daha büyük kümelere dönüşmesinin beklendiğini ileri sürmektedir.
Bu zaten heyecan verici olmasa da, COSMOS-z3.1-A bir üstküme gibi görünüyor; yani hepsi birbirine kütleçekimsel olarak bağlı galaksi kümelerinden oluşan bir koleksiyon. Bu, 5.000 kütlesiyle bilinen en eski ve en uzak ilk-üstkümedir. Samanyolu.
Bu çalışmanın yapıldığı sırada Purdue Üniversitesi’nde yüksek lisans öğrencisi olan baş yazar Vandana Ramakrishnan, “COSMOS-z3.1-A, Evrenin en ekstrem, en yoğun bölgelerini temsil ediyor” dedi. ifade.
“Her 10.000 gökada kümesi için bu tür nesnelerden daha azının olması gerektiğini düşünüyoruz!”
Bulgu teorik tahminlerle uyumludur. Buradaki fikir, bu kümelerin ve daha nadir üstkümelerin, protogalaksi kümelerinin ve bebek galaksilerin bir araya gelmesiyle aşağıdan yukarıya doğru oluşmuş olmasıdır. Bu çalışmadaki 3 boyutlu haritalar durumun gerçekten de böyle olduğunu gösteriyor.
ODIN bu analizi diğer kümelere de genişletecek ve bu devasa ve önemli yapıların nasıl ortaya çıktığına dair anlayışımızı geliştirecek.
Ramakrishnan, “Bu projeyle, Evrendeki devasa yapıların büyümesini ve bunların içlerindeki galaksilerin evrimini nasıl etkilediğini anlamayı umuyoruz” dedi. “Ayrıca bu protoclusterların daha büyük kozmik ağa nasıl bağlandığına dair daha iyi bir fikir edinmeyi umuyoruz.”
News
