Tıbbi bir vaka raporu, yıllardır stresin neden olduğu hafıza kaybı yaşayan bir adamın, daha kolay bir iş bulduktan sonra hafızasını geri kazandığını ortaya koyuyor.
TV programlarından aşina olduğumuz hafıza kaybı, genellikle kafaya sert bir darbe aldıktan sonra ortaya çıkar ve kahramanın (genellikle seksi bir doktor) kaç tane ilişki yaşadığını unutmasıyla dramatik bir gerilime neden olur.
Sırasında kafa travması hafıza kaybının bir dizi farklı türünü kapsayan geniş bir terim olan amnezinin kesinlikle bir nedenidir; tek tetikleyici değildir. Amnezi, travmatik veya stresli yaşam olaylarının yanı sıra fiziksel yaralanmalarla da ortaya çıkabilir.
“Genelleştirilmiş dissosiyatif amnezi, organik beyin hasarının eşlik etmediği bir kişinin tüm otobiyografik epizodik hafızasının ani kaybıyla karakterize edilir.” 2019 BMJ vaka raporu açıklıyor.
“Genellikle psikolojik stres veya travma ile tetiklenen bu ciddi duruma daha önce psikojenik amnezi deniyordu.”
Ekip, Hokkaido Üniversite Hastanesi’nin psikiyatri bölümünde dikkatlerini çeken 40 yaşındaki bir adamın vakasını belgeliyor. Vaka raporunda adı geçmeyen erkek hasta, Japonya’nın Hokkaido kentindeki Sapporo’da büyümüş, nazik ve içe dönük bir kişi olarak tanımlanmıştı.
Hastaneye kaldırılmadan birkaç yıl önce bir kitapçı işletiyordu ama ne yazık ki iflas etti. Yeni iş bulmak amacıyla mesleki eğitim okuluna gitmeye başladı. Ancak okulun sonuna doğru hâlâ iş bulamadı.
Mesleki eğitimin son gününde adam hayatını kaybetti otobiyografik ve epizodik hafıza. Adını bile bilmeden, bir arkadaşı tarafından sokaklarda dolaşırken bulunması ve onu ailesinin yanına geri döndürmesi büyük bir şanstı.
Hastanede yapılan taramalarda önemli bir beyin hasarı ortaya çıkmasa da, temporal lobun sağ ventral bölgesine kan akışında azalma olduğu fark edildi. Bu arada diğer testler, adamın genel çalışma belleği işlevsel kalırken bilişsel işlevlerde hafif bir düşüş olabileceğini gösterdi.
Adama hafif bir depresif dönemle birlikte görülen dissosiyatif amnezi tanısı konuldu ve tedavi edildi. SSRI uyuşturucu. Dört ay sonra hastaneden taburcu edildi.
Ne yazık ki bu noktada hâlâ hafıza kaybı yaşıyordu. Daha da kötüsü, babasıyla olan ilişkisinin bozulması nedeniyle (o sırada bunu yalnızca babasının biliyordu) eve dönemedi, bunun yerine bir grup evine taşındı. Orada, küçük bir ofiste iş buldu ve burada altı yıl 10 ay çalıştı, hâlâ dissosiyatif amnezi durumundaydı.
Bu noktada işini, günde birkaç saatliğine kolay çalışmayı da içeren, biraz daha hafif bir şeye değiştirmeye karar verdi.
Ekip raporunda “Bu yeni işe başladıktan iki hafta sonra hayatının her detayını hatırladı” dedi.
“Mesleki eğitim okulu bitince ölmek istediğini ve okulun son gününde aşırı dozda ilaç aldığını hatırladı” diye eklediler. “Uyandığında tüm otografik ve epizodik hafızasını kaybettiğini belirtti.”
Daha ileri testler, kan akışı sorununun çözüldüğünü ortaya çıkardı, ancak bunun tam olarak ne zaman gerçekleştiğini belirleyemediler. Bu arada, gerçek anıyı öğrenilmiş ya da hayal edilmiş bir anıdan ayırmanın zor olduğunu belirtiyorlar. hafıza amnezinin başlangıcından sonra elde edilmiştir. Yine de adamın hafıza kaybının gerçekten tersine döndüğüne inanıyorlardı.
Adam daha kolay bir işe geçtikten sonra iyileşse de, ekibin literatüre katkıda bulunması ve durumla ilgili daha odaklı bir çalışma yapılması çağrısında bulunması nedeniyle, yalnızca kendi vakasından çıkarım yapılabilecek çok az şey var.
“Genelleştirilmiş dissosiyatif amnezi için uzunlamasına doğal raporlar son derece nadirdir” diye belirtiyorlar.
“Dissosiyatif amnezi uzun süreli olsa bile, dissosiyatif amnezi ve serebral kan akışının paralel olarak iyileşip iyileşmediğini doğrulamak önemlidir.”
News
