CArlos Manuel Álvarez’in ikinci romanı, Küba’dan çok ödüllendirici, polifonik bir göç anlatısıdır. Karakterlerinin zengin ve eksantrik iç dünyaları sayesinde, yaşamları genellikle klişelere indirgenmiş ve yeni bir göç vizyonu sunan insanlara artikülasyon verir.
Yanlış savaş, çoğunlukla kısa bölümlerde düzensiz olarak değişen 13 birbirine bağlı hikayeden oluşur. Hikayeler farklı zaman çizelgesine sahiptir ve birçoğu Havana’dan, “birçok başıboş üzüntüye sahip bir şehir” olan bir dizi karakter tasvirinde önemli ölçüde değişir.
Roman da orta noktada iki “ara” tarafından parçalandı. Bunlardan ikincisinde, eve yeni gelen bir “sürgün” “geri dönüşünün ona ne tür bir plan eklediğini henüz anlamıyor”. Bu çizgi romanın yoğun, parçalanmış anlatısında yankılanıyor. Karakterler, hayatlarının yörüngelerini, birlikte hareket ettikleri veya karşı hareket ettikleri akımları, düştükleri veya onlara “ekilen” parselleri anlamak için mücadele eder. Hat aynı zamanda romanın yapısından daha genel olarak da bahsediyor, çünkü hikayeler ve bazen örtüşen karakterler arasındaki bağlantılar yavaş ve beklenmedik bir şekilde ortaya çıkıyor, tür modlarını ve karışık arsa kurallarını birleştiriyor.
Yanlış savaş, tehlikeli pasajlar, güvencesiz sınır geçişleri, entegrasyon mücadeleleri veya gözaltı üzerinde durmaz (ancak bir karakter Guantánamo Körfezi’ndeki üzücü hapsedilmesini kısaca hatırlar). Kesinlikle göçmenlere verilen birçok ihlali azaltmaz, ancak yine de basmakalıp sahnelerden uzaklaşmaya istekli. Bunun yerine, Álvarez, Miami Plajı veya Havana’nın dış bölgeleri etrafında sürüklenirken ve dürtülerini, arzularını, takıntılarını ve birbirleriyle paylaştıkları kendine özgü hikayeleri izlerken karakterlerinin kıvrımlı düşünceleriyle ilgileniyor.
Roman, “Amerika’nın İlkel Gaz İstasyonlarının” açılış görüntülerinden, “En İyi Kruvaziyer Gemi Deneyimi Nasıl Seçilir” hakkında bir Seyahat Dergisi makalesi okuyarak bir doktor ofisinde kendini eğlendiren bir adama kadar, dikkatsiz hesaplarda uzmanlaşmıştır. Şiddet ve kayıp anları vardır, ancak genellikle hikaye anlatımı katmanları ile susturulurlar. Aslında, romanın gücü, coğrafya ile insanları ayıran psikolojik sınırlardan ve iletişim başarısızlıklarından daha az ilişkili bir tür sıkıntı tasvirinden kaynaklanmaktadır.
Yanlış Savaş’ın karakterlerinin görünüşte sıradan yaşamlarına olan ilgisi, terk edilmemiş yerlere – ya da en azından bunların fikrine uzanır. Karakterlerinin yaptığı veya yapmayı planladığı yolculuklar genellikle Havana’dan Miami’ye, genellikle Mexico City üzerinden (New York, Berlin ve Paris’te de bölümlerle) olsa da, bize “bu yerlerin hiçbirinin uzakta olmadığını” hatırlatmak hızlıdır. Gerçekten de, “sürgün” üdlü olarak belirttiği gibi, “gerçek uzak yer kırsal köy, hiçbir yerin ortasındaki bu küçük toprak parçası. Varlığının kanıtı yok ve bu nedenle kız kardeşinin asla ayrılmadığı ve genişlemeye göre asla olmadığı gerçekten olağanüstü.”
Kilişkili hikayelerin romanı yeni bir şey değil, ancak Álvarez’in anlatısı çok parçalandı. İplikleri arasında birkaç farklı birinci şahıs anlatısı, yakın ve uzak üçüncü kişi ve ikinci kişi adresi bulunmaktadır. Zamansallıkları değişir ve bazı ipliklerin farklı türleri bile vardır; Örneğin biri otomatik ve diğeri noirish. Bununla birlikte, unvanını romanla paylaşan AutoFictional Strand aracılığıyla bir tutarlılık ortaya çıkar. Geç saatlerde anlatıcısı, yazdığı kitabın doğası ve anlatmaya çalıştığı hikayeleri yansıtıyor: “Bu parçalanmış duygusal dilbilgisinin tutarlılığı ancak sayfada, metin olarak, mıknatısın tüm parçaları kendime çekemediği ve dolayısıyla parçaların olduğu yere devam edebileceği için korunabilir”.
Bu, görünüşte merkezini adlandırarak sahte savaşın örgütsel mantığını aydınlatmasına rağmen, kitap geniş, indirgenemez ve ulusal alegoriye dirençli kalır. Sık sık akan bireylerinin birbirine bağlı hikayeleri asla bir insanın mücadelesinin tutarlı bir hikayesini eklemeyi amaçlamaz. Yine de gevşek bir deneyim duygusu eğik metaforlarla ortaya çıkıyor. Geç bir sahnede, dört katlı iplikte görünen Elis adlı bir kadın, uzun bir günün sonunda dolabına girer ve ayakta uykuya dalar. Ortağı çocuklarıyla eve geldiğinde, tamamen anlamadığı nedenlerle hareketsiz ve gizli kalır. Bu, romanın metafor kullanımına özgüdür. Elis, neden dolaba girdiğinden emin değil, “neden orada olduğunu haklı çıkarmanın bir yolu yok”, ama kalmaya karar veriyor, “her şeyin nasıl bittiğini görmek”.
Bu durumda romanın karakterlerinin çoğunu hayal etmek kolaydır: geçici kutsal alan aramak, ne olacağından emin olmak ve kendi eylemlerini çözememek. Yanlış Savaş, çağdaş anımız hakkında söylenecek çok şeyi olan zengin ve geniş bir romandır.
News
