Tuzlu su timsahlarına bulaşılmamalıdır; onlar yaşayan sürüngenlerin en büyüğüdür. en güçlü ısırık herhangi bir hayvandan farklı değildir ve bu ısırığı ne için kullandıkları konusunda oldukça titiz değildirler. Yine de en korkunç yırtıcılar bile her konuda ustalaşamadı; Bu timsahlar kısa aralıklarla yüzme konusunda iyi olabilirler, ancak uzun mesafe yüzme kesinlikle onların en güçlü özelliği değildir. Peki nasıl oldu da Güney Pasifik’teki bu kadar çok adaya yayılmayı başardılar?
Bu makalenin geri kalanı bir ödeme duvarının arkasındadır. İçeriğin tamamına erişmek için lütfen oturum açın veya abone olun.
İçinde 2010Queensland Üniversitesi, Queensland Parkları ve Yaban Hayatı Servisi ve Avustralya Hayvanat Bahçesi’nden (aralarında merhum büyük Steve Irwin’in de bulunduğu) bir grup araştırmacı nihayet gizemi çözdü.
Bunu yapmak için Avustralya’nın Kennedy Nehri’ndeki 27 yetişkin timsahına sonar vericileri bağladılar ve 12 ay boyunca hareketlerini izlemek için su altı alıcılarını kullandılar. Araştırmanın sonunda filolarında 1,2 milyon veri noktası vardı. tuzlu su timsahlarıve etrafta nasıl dolaştıkları konusunda bazı ilginç bilgiler ortaya çıkardı.
Bu özel timsah deniz yoluyla toplamda 590 kilometreden (367 mil) fazla yol kat etti.
Resim kredisi: Avustralya Hayvanat Bahçesi
Timsahlar, gelgit değiştikten sonra bir saat içinde uzun mesafeli yolculuklarına başlayacaktı ve bu, aslında okyanus akıntılarında “sörf yapabilecekleri” anlamına geliyordu. Sular tekrar çekildiğinde kendilerini bir nehrin kıyısına çekerler ve gelgitin değişmesini beklerlerdi.
Maceraları onları çok uzak mesafelere götürdü; evlerinden nehir ağzına ve hatta açık denize kadar düzenli olarak 50 kilometreden (31 mil) fazla yolculuk yaptılar. Bu tür geziler, akıntılar iyiyken 10 kilometrelik (6,2 mil) aralıklarla tamamlandı.
Sonuçlar daha sonra okyanus yolculuğu sırasında takip edilen timsahlarla karşılaştırıldı ve bu sörf davranışının açık denizdeki hareketlerine de uygulandığı ortaya çıktı. Sonunda bu çok yönlülüğün nasıl olduğuna dair bir açıklama devler Birçok Güney Pasifik adasını işgal etmekte çok başarılı oldular.
Queensland Üniversitesi’nden araştırma yazarı Dr. Hamish Campbell, “Haliç timsahı, Hint ve Pasifik Okyanusu boyunca ada popülasyonları olarak ortaya çıkıyor ve bu geniş alanda var olan tuzlu suda yaşayan tek timsah türü oldukları için, ada popülasyonları arasında düzenli bir karışım muhtemelen meydana geliyor” dedi. ifade o zaman.
“Bu timsahlar iyi yüzücü olmadığından, okyanusun geniş kısımlarında yüzmeleri pek mümkün değil. Ancak tuzlu suda yemeden veya içmeden uzun süre hayatta kalabilirler, dolayısıyla yalnızca yüzey akıntıları uygun olduğunda seyahat ederek deniz yoluyla uzun mesafeler kat edebilirler.”
“Bu sadece nehir ağzı timsahlarının okyanus adaları arasında nasıl hareket ettiğini açıklamaya yardımcı olmakla kalmıyor, aynı zamanda timsahların evrimsel geçmişleri boyunca büyük deniz engellerini aştıkları teorisine de katkıda bulunuyor.”
Kaydedilen en etkileyici istatistikler arasında, Carpentaria Körfezi’nde gelişen mevsimsel akıntı sisteminden yararlanarak Kennedy Nehri’nden ayrılan ve Cape York Yarımadası’nın batı kıyısına 25 gün içinde 590 kilometrelik (366,6 mil) bir göreve giden 3,84 metrelik (12,6 fit) bir erkek vardı. Ayrıca Torres Boğazı’nın güçlü su akıntılarının kendi lehine yön değiştirmesini bekleyerek sadece 20 günde 411 kilometre (255,4 mil) yol kat eden 4,84 metrelik (15,9 fit) bir erkek de vardı.
Zeki çocuklar.
Bu makalenin daha önceki bir versiyonu şurada yayımlandı: Ağustos 2025.
News
