Gökbilimciler, Samanyolu diskinin yıldızların oluşmayacağı kadar dağınık hale geldiği noktayı belirlemek için yıldızların yaşlarını kullandılar. Muhtemelen bu, galaksinin boyutu hakkında elde edebileceğimiz en iyi tanımı temsil ediyor.
Isaac Asimov kurgusal gezegenini yerleştirdi Terminal “galaksinin sınırında” ama orası tam olarak nerede? Peki bir gezegen oraya nasıl ulaşmış olabilir? aksine Yıldız Savaşları propaganda, galaksilerin “dış kenarları” yoktur; etraflarındaki denizden keskin bir şekilde ayrılan adalardan çok bulutlara benziyorlar.
Galaktik sınırları en uzak yıldızların konumlarına göre tanımlamak yerine (bazıları tanımı hızla genişletecektir), yıldız oluşumunun nerede bittiğini aramak daha iyi olabilir, ancak bu bile zorluklara sahiptir.
Insurbia Üniversitesi’nden Dr. Karl Fiteni, “Samanyolu’nun yıldız oluşum diskinin boyutu, galaktik arkeolojide uzun süredir açık bir soru olmuştur; disk boyunca yıldız yaşlarının nasıl değiştiğini haritalayarak artık net ve niceliksel bir cevaba sahibiz.” dedi. ifade.
Yıldızlar ilk önce gazın en yoğun olduğu galaksilerin merkezine doğru oluşur. Ancak daha sonra, yerçekimi ceplerin birleşmesine neden olduğundan yıldız kümeleri çekirdekten daha uzakta görünmeye başlar. Ancak yıldızlar doğdukları yerde kalmazlar. Bu, bizimki gibi daha eski galaksilerde yıldızların, oluşumun gerçekleştiği sınırların ötesine dağılabileceği anlamına gelir. Bu, her iki yıldızın da dışarı doğru uzanan sarmal dalgalar üzerinde hareket etmesiyle meydana gelebilir. kaçak yıldızlar süpernova patlamalarına yakınlıktan kaynaklanır.
Bu, Samanyolu gibi gelişmiş bir galakside en yaşlı yıldızların galaktik merkeze yakın olduğu ve yıldız oluşturan diskin bittiği noktaya kadar ilerledikçe yaşın düştüğü anlamına gelir. Bundan sonra tüm yıldızlar daha içeride oluşup dışarıya göç eden yıldızlar olacak; bu mesafelere ulaşabilmek için yaşlı olmaları gerekecek.
Fiteni ve meslektaşları bunu yıldız çağlarında U şeklinde bir desen yaratmak olarak tanımlıyor. Yaş dağılımını haritalamak mümkün hale geldi. Gaia misyonu bize pek çok yıldız için kesin konumlar verdi. Ancak bu hala kolay değil çünkü yıldızlar arasında çok fazla rastgele hareket var ve daha küçük galaksilerin tüketimiResmi bulanıklaştırmak için.
Bununla birlikte, Fiteni ve ortak yazarlar sabit, neredeyse dairesel yörüngelere sahip yıldızları tanımlayarak, diskte oluşan ve ABD’nin dibini arayarak ancak yavaş yavaş dışarı doğru göç eden yıldızlara odaklanabildiler.
Yazarlar, iki veri kümesi kullanarak, örtüşen belirsizlik çubuklarıyla birlikte 36.800 ve 39.600 ışıkyılı tahminleri ürettiler.
Diskteki yıldızların yaşı, yıldız oluşumunun durduğu noktaya kadar gidildikçe düşer ve tüm uzak yıldızlar oraya göç etmek zorunda kalır.
İmaj Kredisi: Malta Üniversitesi
Yazarlar, daha uzakta önemli miktarda gaz olmasına rağmen yıldız oluşumunun bu noktada neden durduğu sorusuna cevap vermediler. Yerçekimi süreçlerinin veya galaktik diskteki çarpıklığın, gazın belirli bir noktada birikmesine neden olarak yıldız oluşumunu arttırdığı ve daha da dışarı çıkmasını engellediği düşünülmektedir.
Bu çalışma galaktik diskin kenarını tanımlama konusunda zaman testinden geçse bile, galaksinin kenarı hakkında konuştuğumuzda herhangi bir tanımın yeterli olması pek olası değildir. Sonuçta, Fiteni ve ortak yazarların bulduğu sınırın 10.000 ışıkyılı ötesinde yıldızlar var. Onları gerçekten galaktik tanımımızın dışında bırakmak istiyor muyuz? Diğer şeylerin yanı sıra bu, Terminus’u galaksinin sınırına değil, çok çok dışına yerleştirecektir. Belki daha da kötüsü, Monty Python’un şarkısıGalaksiyi “Seksen bin ışıkyılı yan yana” olarak tanımlamak için yeniden yazılması gerekirdi ve bu hiç tarama yapmazdı.
News
