Dev zemin tembellikleri aynı nedenden ötürü üç farklı kez gelişti

Soğutma, kurutma iklimi, insanlar büyük hayvanları potansiyel olarak yok olmaya sürmeden önce tembellikleri devlere dönüştürdü.

Bugünün tembellikleri yağmur ormanlarının tropikal kanopileri boyunca hareket eden küçük, ünlü halsiz otçullardır. Ancak on milyonlarca yıl boyunca, Güney Amerika baş döndürücü bir tembellik çeşitliliğine ev sahipliği yapıyordu. Birçoğu yer olan devlerdi, bazı devler 5 ton ağırlığa yaklaşıyordu.

Şaşırtıcı boyut aralığı, özellikle ilgi çekicidir. Alberto Bosci Arjantin’deki Buenos Aires Üniversitesi’nde ve meslektaşları.

“Vücut büyüklüğü bir hayvanın biyolojik özelliklerindeki her şeyle ilişkilidir” diyor Bosciin. “Bu umut verici bir çalışma yoluydu [sloth] evrim.”

Bosci ve meslektaşları, evrimsel ilişkilerini gösteren bir aile ağacı geliştirmek için 67 soyu tükenmiş ve yaşayan tembellik cinslerinin – yakından ilişkili türlerin grupları – fiziksel özellikleri, DNA ve proteinleri hakkında veriler derlediler.

Araştırmacılar daha sonra 35 milyon yıl süren bu evrim tarihini aldılar ve her tembelliğin yaşam alanı, diyet ve yaşam tarzı hakkında bilgi eklediler. Ayrıca, vücut büyüklüğü evriminde eğilimleri incelediler ve eski ve modern tembel grupların 49’unun vücut kitle tahminlerini yapmışlardır.

Sonuçlar, tembel vücut büyüklüğünde evrimin iklim ve habitat değişikliklerinden büyük ölçüde etkilendiğini göstermektedir. Örneğin, bazı tembellik cinsleri – bugünün tembellerine benzer şekilde – ağaçlarda yaşamaya başladı ve vücut büyüklüğünde böyle küçüldü.

Bu arada, üç farklı tembellik soyları bağımsız olarak fil oranlarını geliştirdi – ve gezegen soğudukça ve And Dağları’nın büyümesi Güney Amerika’yı daha kurak hale getirdikçe bunu son birkaç milyon yıl içinde yaptılar.

“Koruyucu, soğuk ve kuru iklimlerle daha yakından ilişkilidir” diyor ekip üyesi Daniel Casali Brezilya, São Paulo Üniversitesi’nde.

Bu çeşitli tembelliklerin birçoğu iki aşamada kayboldu: biri yaklaşık 12.000 yıl önce, diğeri yaklaşık 6000 yıl önce, diyor Bosciin.

“Bu, genişlemesi ile eşleşiyor Homo sapiensönce tüm Amerikan süper kıtasının üzerinde ve daha sonra Karayipler’de ”diyor – devasa tembelliklerin yaşadığı yer. Özellikle, hayatta kalan tek tembellik türleri ağaçlarda yaşar, bu nedenle insanların avlanması büyük zemin tembelliklerinden çok daha zordur.

İnsanların antik megafauna için ölüm darbesi olduğu fikri iyi destekleniyor, diyor Thaís Rabito Pansani Çalışmaya dahil olmayan New Mexico Üniversitesi’nde.

“Bununla birlikte, bilimde, hipotezlerimizi, özellikle de Megafauna’nın yok olması gibi çözülmemiş ve yüksek tartışılmış konularda güçlendirmek için birkaç kanıt hattına ihtiyacımız var” diyor. Yeni kanıtlar bu hikayeyi destekliyor.

Casali, “Tembellikler tarihlerinin çoğu için gelişiyordu” diyor. “[The findings] bize nasıl çok başarılı bir şekilde öğretin [group] Çok hızlı bir şekilde savunmasız hale gelebilir. ”