Göl yüzeyli dinamikleri şekillendirmede mevsimselliğin küresel egemenliği

Holgerson, Ma & Raymond, PA Inland Water Co’ya büyük katkı₂ ve ch₄ Çok küçük göletlerden kaynaklanan emisyonlar. Nat. Greality. 9222-226 (2016).

Qin, B. ve ark. Taihu, Çin Gölü’nde bir içme suyu krizi: İklimsel değişkenlik ve göl yönetimine bağlantı. Çevre. Yönet. 45105–112 (2010).

Madde
Reklam
PubMed
PubMed Merkezi

Google Akademik

Zhao, G. & Gao, H. Rezervuar yüzey alanı dinamiklerinin değerlendirilmesi için kontamine görüntülerin otomatik düzeltilmesi. Geophys. Res. Lett. 456092–6099 (2018).

Nyberg, B., Sayre, R. & Luijendijk, E. 1984’ten 2022’ye kadar nehir ve göller derecesinde artan mevsimsel varyasyon. Hydrol. Dünya kisti. Sci. 281653-1663 (2024).

Yao, F. ve ark. Uydular küresel göl su deposunda yaygın düşüş ortaya koymaktadır. Bilim 380743-749 (2023).

Pekel, J.-F., Cottam, A., Gorelick, N. & Belward, küresel yüzey suyunun yüksek çözünürlüklü haritalaması ve uzun vadeli değişiklikleri. Doğa 540418–422 (2016).

Zhang, G. ve ark. 1960’lı yıllarda Çin genelinde göl evriminin bölgesel farklılıkları ve doğal ve antropojenik nedenleri. Uzaktan Sens. Çevre. 221386-404 (2019).

Madde
Reklam
PubMed
PubMed Merkezi

Adrian, R. ve ark. İklim değişikliğinin nöbetçileri olarak göller. Limnol. Oceanogr. 542283-2297 (2009).

Seekell, D., Cael, B., Norman, S. & Byström, P. Göller arasında littoral habitat boyutunun desenleri ve değişimi. Geophys. Res. Lett. 48E2021GL095046 (2021).

Vander Zanden, MJ & Vadeboncoeur, Y. Göl 20 yıl sonra bir araya getirme: Benthos’ta göllerdeki habitat bağlantıları hakkında ne öğrendik? İç sular 10305–321 (2020).

Kuiper, JJ ve ark. Gıda-savaş stabilitesi ılıman sığ göllerde kritik geçişlere işaret eder. Nat. Yaygın. 67727 (2015).

Bastviken, D., Tranvik, LJ, Downing, JA, Crill, PM & Enrich-PRAST, A. Tatlı su metan emisyonları kıta karbon lavabonunu dengeliyor. Bilim 33150–50 (2011).

Johnson, MS, Matthews, E., DU, J., Genovese, V. & Bastviken, D. Global Göllerden Metan Emisyonu: Yeni Uzamsal Veriler ve Metan Dinamiklerinin Gözlem Odaklı Modellemesi düşük emisyonları gösterir. J. Geophys. Res. Biogeosci. 127E2022JG006793 (2022).

Lehner, B., Mesaj, ML, Korver, Mc & Linke, S. Yüksek uzamsal çözünürlükte küresel hidro-çevre göl özellikleri. Sci. Veri 9351 (2022).

Madde
CAS
PubMed Merkezi

Woolway, Ri ve ark. Küresel Göl İklim Değişikliğine Yanıtlar. Nat. Rev. Earth Environ. 1388-403 (2020).

Verpoorter, C., Kutser, T., Seekell, Da & Tranvik, LJ Yüksek çözünürlüklü uydu görüntülerine dayanan küresel bir göl envanteri. Geophys. Res. Lett. 416396-6402 (2014).

Pi, X. ve ark. Global Lake dinamiklerini haritalama, küçük göllerin ortaya çıkan rollerini ortaya çıkarır. Nat. Yaygın. 135777 (2022).

Bastviken, D., Cole, J., Pace, M. & Tranvik, L. Göllerden metan emisyonları: göl özelliklerinin bağımlılığı, iki bölgesel değerlendirme ve küresel bir tahmin. Glob. Biogeochem. Döngü 18GB4009 (2004).

Khazaei, B., Read, LK, Casali, M., Sampson, KM & Yates, DN Globathy, Global Lakes Batimetri veri kümesi. Sci. Veri 936 (2022).

Mesajer, ML ve ark. Tüyler ve akarsuların küresel prevalansı. Doğa 594391–397 (2021).

Cooley, SW, Ryan, JC & Smith, LC Küresel Yüzey Su Depolama Değişkenliğinin İnsan Değiştirilmesi. Doğa 59178-81 (2021).

Carpenter, Sr ve ark. Rejim vardiyalarının erken uyarıları: tam bir ekosistem deneyi. Bilim 3321079-1082 (2011).

Peterson, TJ, Saft, M., Peel, Mc & John, A. Watersheds kuraklıktan kurtulmayabilir. Bilim 372745-749 (2021).

Klein, I. ve ark. Global Waterpack – Son 20 yılda günlük zamansal çözünürlükte küresel yüzey suyunun geliştirilmesi. Sci. Veri 11472 (2024).

Zhao, G., Li, Y., Zhou, L. & Gao, H. 1.42 milyon küresel göl evaporatif su kaybı. Nat. Yaygın. 133686 (2022).

Hou, J., Van Dijk, Aijm, Renzullo, LJ & Larraondo, PR Grolakes: 1984’ten 27.000 göl için su depolama dinamikleri, uydu altimetrisi ve optik görüntülemeden türetilmiş. Earth Syst. Sci. Veri 16201-218 (2024).

Yang, X. ve ark. Sentinel-2 verileri kullanılarak 10 m’lik bir çözünürlükte Fransa’da yüzey suyu kapsamının aylık tahmini. Uzaktan Sens. Çevre. 244111803 (2020).

Chen, J. ve ark. Su ortamı izleme için büyük verilerin uzaktan algılanması: Mevcut durum, zorluklar ve gelecekteki beklentiler. Dünya Geleceği 10E2021EF002289 (2022).

Zhu, X. ve ark. Uydu görüntülerini farklı çözünürlüklerle kaynaştırma için esnek bir uzamsal yöntem. Uzaktan Sens. Çevre. 172165-177 (2016).

Pickens, Ah ve ark. 1999’dan 2018’e kadar küresel iç su dinamiklerini tam Landsat zaman serisi ile karakterize etmek için haritalama ve örnekleme. Uzaktan Sens. Çevre. 243111792 (2020).

Xiao, Z. ve ark. Aralıklı yüzey suyunun gizli dinamiklerinin ortaya çıkması: Uzaktan algılama çerçevesi. Uzaktan Sens. Çevre. 311114285 (2024).

Cleveland, RB, Cleveland, WS, McRae, JE & Terpenning, I. STL: Loess’e dayalı bir mevsimsel trend ayrışma prosedürü (tartışma ile). J. kapalı. Stat. 63-73 (1990).

Wik, M., Varner, RK, Anthony, KW, MacIntyre, S. & Bastvanen, D. İklim duyarlı Kuzey Gölleri ve Göletler metan salınımının kritik bileşenleridir. Nat. Greality. 999-105 (2016).

Van Dijk, Aijm ve ark. Güneydoğu Avustralya’daki binyıl kuraklığı (2001-2009): su kaynakları, ekosistemler, ekonomi ve toplum için doğal ve insan nedenleri ve sonuçları. Su Kaynağı. Res. 491040-1057 (2013).

Li, X. ve ark. 2000-2017 döneminde Tibet Platosundaki göller için yüksek zamansal çözünürlüklü su seviyesi ve depolama veri setleri ve Landsat kaynaklı göl kıyı şeridi pozisyonları kullanarak veri setleri. Earth Syst. Sci. Veri 111603-1627 (2019).

Parmak-Higkens, R. Azalan Kuzey Kutup Gölleri. Nat. Tırman. Değiştirmek 12782-783 (2022).

Linke, S. ve ark. Küresel hidro-çevresel alt havza ve nehir yüksek uzamsal çözünürlükte özelliklere ulaşır. Sci. Veri 6283 (2019).

Uluslararası Dünya Bilimleri Bilgi Ağı Merkezi (Ciesin), Columbia Üniversitesi. Dünyanın ızgaralı nüfusu, sürüm 4 (GPWV4): Nüfus sayısı (NASA Sosyoekonomik Veri ve Uygulama Merkezi, 2016).

Spears, BM ve ark. Göllerde ekolojik esneklik ve kavuşma yanılgısı. Nat. ECOL. Evrim. 11616-1624 (2017).

Makale
PubMed

Madde
Reklam
PubMed
PubMed Merkezi

Okpara, UT, Stringer, LC & Dougill, Chad Gölü’nde AJ Gölü Kurutma ve Geçim Dinamikleri: Mekanizmaları, bağlamları ve yanıtları çözmek. Tutku 45781-795 (2016).

Mesajer, ML, Lehner, B., Grill, G., Nedeva, I. & Schmitt, O. Global Göllerde depolanan suyun hacmini ve yaşını jeo-istatistiksel bir yaklaşım kullanarak tahmin etmek. Nat. Yaygın. 713603 (2016).

Makale
Reklam
CAS
PubMed
PubMed Merkezi

Webb, Ee & Liljedahl, AK kuzey permafrost bölgesinde azalan göl alanı. Nat. Greality. 16202-209 (2023).

Qi, W., Feng, L., Yang, H. & Liu, J. Kış ısınma, bahar kurutma ve kuzeydoğu Çin’deki hidrolojik rejimlerin iklim değişikliği altında değişmesi. J. Hydrol. 606127390 (2022).

Brown, E., Ferrian, OJ, Heginbottom, Ja &. Melnikov, E. Permafrost ve yer-buz koşullarının çevresel haritası, sürüm 2. Ulusal Kar ve Buz Veri Merkezi https://doi.org/10.7265/skbg-kf16 (2002).

Zomer, RJ, Trabucco, A., Bossio, Da & Verchot, LV İklim Değişikliği Azaltma: Temiz Geliştirme Mekanizması Ağırlığı ve Yaptırma için Küresel Arazi Uygunluğunun Mekansal Analizi. Tarım. Ekosist. Çevre. 12667-80 (2008).

Mann, HB eğilime karşı parametrik olmayan testler. Econometrica 13245-259 (1945).

Madde
Matematik

Woolway, Ri ve ark. Göllerde çok değişkenli uçlar. Nat. Yaygın. 154559 (2024).

Samuelsson, P., Kourzeneva, E. & Mironov, D. Göllerin bölgesel bir iklim modeli tarafından simüle edilen Avrupa iklimi üzerindeki etkisi. Boreal Çevre. Res. 15113-129 (2010).

Bertani, I., Primicerio, R. & Rossetti, G. Aşırı iklim olayı, çoklu trofik seviyelerde yayılan bir göl rejimi kaymasını tetikler. Ekosistemler 1916–31 (2016).

Webb, Ee ve ark. Permafrost çözülme, Arktik’in göl bakımından zengin bölgelerinde yüzey suyu düşüşünü yönlendirir. Nat. Tırman. Değiştirmek 12841-846 (2022).

Ghamisi, P. ve ark. Uzaktan algılamada çok kaynaklı ve çok etli veri füzyonu: Tekniğin durumunun kapsamlı bir incelemesi. IEEE Geosci. Uzaktan Sens. Mag. 76–39 (2019).

Jumper, J. ve ark. Alphafold ile son derece doğru protein yapısı tahmini. Doğa 596583-589 (2021).

Zhang, Y. ve ark. Nowcastnet ile aşırı yağışın ustaca yapılması. Doğa 619526-532 (2023).

Lecun, Y., Bengio, Y. & Hinton, G. Derin öğrenme. Doğa 521436-444 (2015).

Li, Z. ve ark. Farklı sensörlerin orta ve yüksek çözünürlüklü uzaktan algılama görüntüleri için derin öğrenme tabanlı bulut algılama. ISPRS J. Photogramm. Uzaktan Sens. 150197–212 (2019).

Reichstein, M. ve ark. Veriye dayalı toprak sistemi bilimi için derin öğrenme ve süreç anlayışı. Doğa 566195-204 (2019).

Makale
Reklam
CAS
PubMed

Weiss, M., Jacob, F. & Duveiller, G. Tarımsal Uygulamalar için Uzaktan Algılama: Bir Meta-Review. Uzaktan Sens. Çevre. 236111402 (2020).

Azad, R. ve ark. Tıbbi görüntü segmentasyon incelemesi: U-Net’in başarısı. IEEE Trans. Desen anal. Mach. Akıl. 4610076-10095 (2024).

Ronneberger, O., Fischer, P. & Brox, T. U-Net: Biyomedikal görüntü segmentasyonu için evrişim ağları. Ön plana çıkmak https://arxiv.org/abs/1505.04597 (2015).

Brandt, M. ve ark. Batı Afrika Sahra ve Sahel’de beklenmedik derecede büyük ağaçlar. Doğa 58778-82 (2020).

Madde
Reklam
PubMed

Suh, JW, Zhu, Z. & Zhao, Y. Yoğun uydu zaman serileri ve derin öğrenme kullanarak inşaat değişikliklerinin izlenmesi. Uzaktan Sens. Çevre. 309114207 (2024).

Gorelick, N. ve ark. Google Earth Engine: Herkes için gezegensel ölçekli jeo-uzamsal analiz. Uzaktan Sens. Çevre. 20218–27 (2017).

Zhang, Q., Yuan, Q., Zeng, C., Li, X. & Wei, Y. IEEE Trans. Geosci. Uzaktan Sens. 564274–4288 (2018).

Chen, Y., Shi, K., Ge, Y. & Zhou, Y. Çok ölçekli iki akışlı evrişimsel sinir ağları kullanılarak uzaysal uzaktan algılama görüntü füzyonu. IEEE Trans. Geosci. Uzaktan Sens. 601–12 (2022).

CAS

Goudsmit, G.-H., Burchard, H., Peeters, F. & Wüest, A. K–ϵ Kapalı havzalara türbülans modelleri: İç Seiches’in rolü. J. Geophys. Res. Okyanus 10723-1-23-13 (2002).

Gaudard, A., Råman Vinnå, L., Bärenbold, F., Schmid, M. & Bouffard, D. Bilim adamları ve uygulayıcılar için yüksek frekanslı göl modelleme ve istatistik verilerine açık bir erişim doğru-Simstrat v2.1 kullanılarak İsviçre Gölleri vakası. Geosci. Model Dev. 123955-3974 (2019).

Zomer, RJ, Xu, J. & Trabucco, A. Global Aridite Endeksi ve Potansiyel Evapotranspirasyon Veritabanının 3 versiyonu. Sci. Veri 9409 (2022).

Olofsson, P. ve ark. Alanı tahmin etmek ve arazi değişiminin doğruluğunu değerlendirmek için iyi uygulamalar. Uzaktan Sens. Çevre. 14842–57 (2014).